เย่อู๋ซวงยิ้มมองเจียงเฮ่า สีหน้าลึกลับราวกับกำลังปิดบังอะไรบางอย่าง "แน่นอนว่าไม่ได้มาเพื่อส่งเจ้าเพียงอย่างเดียว แต่มีเรื่องสำคัญอีกเรื่องหนึ่ง"
"เรื่องอะไร?" เจียงเฮ่าเกิดความสงสัยใคร่รู้
"ร้านอาหารนี้คนเข้าออกพลุกพล่าน ไม่สะดวกจะพูดคุย รอให้กินข้าวเสร็จ ออกไปข้างนอกข้าค่อยบอกเจ้า" เย่อู๋ซวงยิ้มพลางกล่าว "ข้าขับรถมาหลายร้อยกิโลเมตร ยังไม่ได้กินข้าวแม้แต่คำเดียวก็มาถึงที่นี่ เจ้าคงไม่ให้ข้าหิวท้องต่อไปหรอกนะ"
เจียงเฮ่าพยักหน้า แล้วตะโกนบอกพนักงานเสิร์ฟ "เอาอีกสองสามอย่าง"
พนักงานเสิร์ฟนำเมนูมาให้ ระหว่างที่เจียงเฮ่าสั่งอาหาร เย่อู๋ซวงก็เอ่ยแทรกขึ้นมาข้าง ๆ "สั่งน้อย ๆ หน่อย สั่งเยอะกินไม่หมดจะเสียเปล่า"
เจียงเฮ่าสั่งเพิ่มสามอย่าง รวมกับสองอย่างกับข้าวและซุปหนึ่งอย่างที่สั่งไปก่อนหน้านี้ รวมเป็นกับข้าวห้าอย่างกับซุปหนึ่งอย่าง
นอกจากผักหนึ่งอย่างกับซุปหนึ่งอย่างแล้ว ที่เหลือล้วนเป็นอาหารจานหนัก
กินข้าวเสร็จ กับข้าวห้าอย่างซุปหนึ่งอย่างแทบจะถูกกวาดเรียบ ก่อนหน้านี้เย่อู๋ซวงที่บอกให้เจียงเฮ่าสั่งน้อย ๆ หน่อย เพราะกลัวกินไม่หมดแล้วจะเสียเปล่า แต่คนที่กินไปกว่าครึ่งก็คือตัวเขาเอง
เย่อู๋ซวงกินเสร็จเช็ดปากสะอาดแล้วหัวเราะ "ให้พี่เจียงเห็นขายหน้าแล้ว เพราะรีบขับรถมาตลอดทาง ไม่ได้กินข้าวเช้าแล้วก็ข้าวกลางวัน ท้องก็เลยหิวหน่อย กินเยอะไปหน่อย"
"เข้าใจ" เจียงเฮ่าพยักหน้า
กินข้าวเสร็จแล้ว ทั้งสองคนออกจากร้านอาหาร เดินมาถึงที่เปลี่ยวแห่งหนึ่งซึ่งคนผ่านไปมาน้อย
"หัวหน้าหน่วยเย่ มีเรื่องสำคัญอะไรจะพูดได้หรือยัง?" เจียงเฮ่าถาม
"เรื่องเกี่ยวกับบิดาของเจ้า!" สีหน้ายิ้มแย้มของเย่อู๋ซวงกลับเคร่งขรึมขึ้นมา
แววตาทั้งคู่ของเจียงเฮ่าสว่างวาบขึ้นมา สีหน้าตื่นเต้น "ทางกองทัพปลดล็อกแฟ้มประวัติของบิดาข้าหรือ?"
"พี่เจียง เจ้าอย่าเพิ่งตื่นเต้นเกินไป" เย่อู๋ซวงยกมือห้ามพลางค่อย ๆ พูดต่อ "เนื่องจากสถานะของบิดาเจ้าเป็นเช่นนั้น กองทัพจึงยินยอมให้ปลดล็อกเพียงส่วนหนึ่ง ยังมีอีกส่วนหนึ่งที่ยังไม่อนุญาตให้ปลดล็อกชั่วคราว"