สวีเฉิน โจวเฉิงเซวียน วิศวกรเฉียน และเกาเฟิง ยืนอยู่หน้ารถ มองดูรถคันใหม่ที่เพิ่งประกอบเสร็จ
สีรถเลือกใช้สีขาวมุกคลาสสิกตัดกับลวดลายเส้นสีน้ำเงินทะเลที่ข้างตัวรถ ด้านหน้ารถทรงเพรียวบาง ทำให้มันโดดเด่นกว่าเพื่อนร่วมรุ่นหลายรุ่น ดูไม่หยาบกระด้าง แต่กลับมีความประณีตแบบงานอุตสาหกรรมสมัยใหม่
สวีเฉินเดินไปข้างหน้า เปิดประตูฝั่งคนขับแล้วเข้าไปนั่ง
ประตูปิดลงพร้อมเสียง "ปัง" ทึบๆ ซึ่งฟังดูแน่นหนากว่าคันจินเผิงที่จอดอยู่ข้างๆ อย่างเห็นได้ชัด
เขาร้อยกุญแจแล้วบิดสตาร์ท
ตรงกลางแผงกลาง จอ LCD สีสันสว่างขึ้นทันที แสดงแบตเตอรี่ ความเร็ว และระยะทางรวมได้อย่างชัดเจน
สวีเฉินยื่นมือไปกดสวิตช์ที่ด้านขวาของแผงกลาง พัดลมเล็กๆ สีดำที่ติดอยู่ด้านบนก็หมุนทันที พัดลมเย็นๆ มาที่ใบหน้า
เขายกมือขึ้นดันช่องกันสาดแบบกลไกที่ด้านบน ความอับชื้นภายในรถหายไปไม่น้อยทันที
เบาะนั่งแม้จะทำจากหนังเทียม แต่บุแน่นหนา สวีเฉินจับพวงมาลัยแล้วสตาร์ทรถ ขับวนไปสองรอบบนพื้นที่ว่างของโรงงาน
กำลังจากมอเตอร์ที่พัฒนาขึ้นเองนั้นส่งออกมาอย่างนุ่มนวล ไม่มีความรู้สึกว่าออกตัวช้าหรือเร่งความเร็วไม่ลื่นไหลเหมือนรถสามล้อไฟฟ้าทั่วไป
เมื่อขับผ่านลูกระนาดที่ตั้งไว้ในโรงงาน สปริงกันสะเทือนที่หนาขึ้นก็รองรับตัวรถได้มั่นคง ระบบแชสซีให้ความรู้สึกแข็งแรงเป็นชิ้นเป็นอัน ไม่มีเสียงดังผิดปกติ