วันต่อมา รถบรรทุกของเทียนหยูก็ส่งเทียนหยู เล่อทู่ 01 จำนวนสิบคันมาที่อู่ของเหลาอู๋
เขาขนรถลงมาจอดที่พื้นที่ว่างหน้าอู่ พอเทียบกับรถยี่ห้ออื่นๆ ที่อยู่รอบๆ
ความหล่อของมันก็โดดเด่นขึ้นมาทันที ราวกับมีหมาป่าจริงๆ ตัวหนึ่งโผล่มาอยู่ในฝูงฮัสกี้
ทั้งรูปลักษณ์ ทั้งบุคลิก เรียกได้ว่าทำให้คนต้องมองซ้ำหลายตา
เพิ่งจะจอดได้ไม่นาน ก็มีคนเดินมาถามราคาแล้ว
“เจ้าของร้าน เจ้าของร้าน มีคนอยู่ไหม?”
เหลาอู๋ได้ยินเสียงก็รีบตอบรับ “มาแล้วๆ สนใจรถรุ่นไหนครับป้า?”
“รถคันนี้ยี่ห้ออะไรวะ? ดูดีจัง!” คุณตาถามพลางชี้ไปที่เทียนหยู เล่อทู่ 01
เหลาอู๋ได้ยินก็ยิ้มตอบ “นี่คือ เล่อทู่ 01 รุ่นใหม่ของเทียนหยู เพิ่งมาถึงวันนี้เองครับ!”
“เทียนหยู? เรารู้จักยี่ห้อนี้!” พอคุณตาได้ยินชื่อเทียนหยู ดวงตาก็เป็นประกายทันที “เมื่อหลายวันก่อน สาวจุ้ยอิงที่อยู่หัวหมู่บ้านทางตะวันออกก็ซื้อรถสามล้อของเทียนหยู เธอบอกว่าขับสบายมาก!”
“อ๋อ คุณตา รถสามล้อที่คุณตาพูดถึง ผมก็ขายอยู่ที่นี่เหมือนกันครับ!” เหลาอู๋ชี้ไปทางขวามือของหน้าร้าน รถสามล้อเทียนหยูสีทูโทนคันใหม่เอี่ยมจอดอยู่ตรงนั้น
“จริงด้วย! งั้นเราขอดูรถคันนี้ก่อน!”
เหลาอู๋รีบเปิดประตูรถให้คุณตาดูภายใน
สายตาของคุณตาไปหยุดอยู่ที่พัดลมเล็กๆ ที่ติดตั้งอยู่ด้านบน แล้วอุทานด้วยความแปลกใจ “รถคันนี้มีพัดลมด้วยหรือเนี่ย?”
“พัดลมนี้มาจากโรงงานครับ ออกแบบมาแบบนี้ อย่าดูมันเล็กนะครับ แต่ลมแรงไม่เบา”
เหลาอู๋พูดพลางเปิดพัดลม พอพัดลมหมุน ความเย็นสบายก็พัดมาปะทะหน้า
คุณตาลองสัมผัสดู พบว่าลมแรงพอสมควร ที่สำคัญยังส่ายหัวได้อีก
“คุณตาดูสิครับ อากาศร้อนขึ้นเรื่อยๆ แบบนี้ มีพัดลมสักอันก็ดีกว่ามาก นี่เป็นของติดรถมาจากโรงงาน ไม่ใช่ไปติดเพิ่มเอง อายุการใช้งานยาวนานแน่นอน แล้วดูบนหัวด้วยครับ ยังมีช่องกันสาดอีก”