ต้นเดือนสิงหาคม เมืองกุยเต๋อ
จางหมิงหยวนผลักประตูห้องทำงานของสวีเฉินเข้ามา มือถือกุญแจรถไว้เบอร์หนึ่งในสำนัก
“คุณสวี เรียบร้อยแล้ว”
สวีเฉินเงยหน้าขึ้น มองหน้าจางหมิงหยวนที่ดูซูบผอมลงหนึ่งรอบ แล้วยิ้ม: “เสร็จเร็วกว่ากำหนดไม่น้อยเลย ลำบากแล้วล่ะเหลา จาง!”
“เสร็จเร็วกว่ากำหนดครึ่งเดือน” จางหมิงหยวนวางกุญแจรถลงบนโต๊ะ “การทดสอบทั้งหมดเสร็จสิ้น วิ่งทดสอบความทนทานสามหมื่นกิโลเมตร ไม่มีปัญหาใหญ่ แอร์ มอเตอร์ แบตเตอรี่ ระบบแชสซี ผ่านเกณฑ์ทั้งหมด พร้อมผลิตจำนวนมากได้แล้ว”
สวีเฉินหยิบกุญแจรถขึ้นมา ลุกขึ้นยืน: “ไป ไปดูกัน”
ทั้งสองคนลงไปข้างล่าง เดินไปที่หน้าโรงงานทดลองผลิต รถขนาดจิ๋วสี่ล้อสีขาวคันใหม่จอดอยู่บนพื้นที่ว่าง แสงแดดส่องลงบนสีรถ เปล่งประกายแสงนุ่มนวล
โจวเฉิงเซวียน วิศวกรเฉียน เกาเฟิง ตงจิ้น มาถึงกันหมดแล้ว ยืนล้อมรอบรถ ใบหน้าเปื้อนยิ้ม
สวีเฉินเดินวนรอบรถหนึ่งรอบ ดึงประตูเปิดแล้วนั่งเข้าไป บิดกุญแจ
แผงหน้าปัดสว่างขึ้น แบตเตอรี่เก้าสิบเอ็ดเปอร์เซ็นต์ ระยะทางวิ่งได้แสดงเก้าสิบเอ็ดกิโลเมตร เขาเข้าเกียร์ D เหยียบคันเร่ง รถแล่นออกไปอย่างนุ่มนวล
ขับวนในโรงงานสองรอบ สวีเฉินจอดรถกลับที่เดิม ลงจากรถ
“การเตรียมผลิตจำนวนมากเป็นยังไงบ้าง?” เขาถามโจวเฉิงเซวียน
โจวเฉิงเซวียนพลิกสมุดบันทึก: “สายการผลิตปรับเรียบร้อยแล้ว ยืมสายประกอบสุดท้ายของรถสามล้อมา ดัดแปลงอุปกรณ์จับยึด กำลังการผลิตประมาณหนึ่งร้อยคันต่อวัน หลังจากโรงงานใหม่สร้างเสร็จ สามารถขยายเป็นสามร้อยคันต่อวัน”