อาจารย์หลี่กดปุ่มเลื่อนหน้าบนโน้เกียด้วยความสงสัยอีกครั้ง
ข้อความใหม่เส้นหนึ่งวางอยู่ใต้ข้อความแจ้งเงินเข้าล่าสุด
“บัญชีเกษตรกรของคุณเลขท้าย รับเงิน (โอน) 888.00 หยวน เวลา 10:31 น. วันที่ 16 ก.พ. ข้อความแนบ: ขอขอบคุณสำหรับความทุ่มเทและผลงานตลอดปีที่ผ่านมา! เทียนหยูกรุ๊ปขออวยพรให้คุณและครอบครัวปีใหม่นี้สุขสันต์ สมความมุ่งมั่นดังมังกรพลิ้ว! —สวีเฉิน”
888?
สุขสันต์วันปีใหม่?
สวีเฉิน?
อาจารย์หลี่จ้องข้อความสั้น ๆ นั้น จ้องชื่อนั้น แล้วก็พูดไม่ออก
เสี่ยวจางที่อยู่ข้าง ๆ ก็เห็นข้อความที่สองบนโทรศัพท์ของตัวเองเช่นกัน จำนวนเงินเท่ากัน ข้อความแนบเดียวกัน เขากระพริบตาสองที ก่อนจะตั้งสติได้ เสียงของเขาพุ่งสูงขึ้นไปอีกหลายระดับ เกือบจะกลายเป็นเสียงตะโกน:
“อั่งเปา!!! เป็นอั่งเปาที่คุณสวีส่งให้พวกเราโดยเฉพาะ!!! 888!!! สุขสันต์วันปีใหม่!!!”
เสียงนั้นราวกับสายฟ้าฟาด กระแทกคลื่นเสียงที่เพิ่งจะเริ่มสงบลงในโรงอาหารให้พุ่งทะยานขึ้นไปอีกขั้น!
“เป็นอั่งเปาจริง ๆ ด้วย! 888!”
“ฉันก็ได้! ข้อความแนบเขียนว่า ขอขอบคุณสำหรับความทุ่มเทและผลงานตลอดปีที่ผ่านมา! เทียนหยูกรุ๊ปขออวยพรให้คุณและครอบครัวปีใหม่นี้สุขสันต์ สมความมุ่งมั่นดังมังกรพลิ้ว! —สวีเฉิน”
“ฉันก็ได้รับ! 888!”
“คุณสวี... คุณสวีส่งอั่งเปามาให้พวกเราโดยเฉพาะ อวยพรปีใหม่ให้พวกเรางั้นเหรอ?”
“นี้... เงินโบนัสเป็นของบริษัท แต่อั่งเปานี้เป็นน้ำใจส่วนตัวของคุณสวีสินะ?”
“แน่นอน! เห็นไหม มีชื่อเขาเขียนอยู่ด้วย!”
โรงอาหารทั้งโรงเดือดพล่านไปหมด! ถ้าเมื่อกี้เงินโบนัสทำให้รู้สึกมั่นคงและดีใจสุดขีด อั่งเปา 888 หยวนที่ตามมาติด ๆ พร้อมชื่อและคำอวยพรนี้ ก็เปรียบเสมือนสายน้ำอุ่นที่หลั่งไหลตรงเข้าสู่หัวใจของทุกคน
พี่หวังมองข้อความสองเส้นที่วางเรียงกันบนโทรศัพท์ของเธอ เส้นหนึ่งคือเงินเดือนสี่เดือนที่เธอไม่เคยแม้แต่จะคิดฝัน อีกเส้นคืออั่งเปา 888 หยวนที่มาพร้อมชื่อและคำอวยพร น้ำตาของเธอก็ไหลรินเป็นเม็ดใหญ่ ๆ ในที่สุด แต่ครั้งนี้ เธอร้องไห้พร้อมกับรอยยิ้ม