รถยนต์จอดลงที่หน้างานก่อสร้างในเขตเศรษฐกิจพิเศษกุยเต๋อ สวีเฉินมองดูสถานที่ที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงแล้วก็พยักหน้าอย่างพอใจ
ครั้งหน้าที่มาดู ยังเป็นหลุมเป็นบ่อ เต็มไปด้วยตาข่ายกันฝุ่น ตอนนี้กลับเป็นอีกภาพหนึ่งโดยสิ้นเชิง
โครงโรงงานโครงสร้างเหล็กขนาดใหญ่ผุดขึ้นมาจากพื้นดิน เสาเหล็กสีเทาเข้มและคานขวางเปล่งประกายเย็นเฉียบภายใต้แสงอาทิตย์ในฤดูหนาว
เครนหลายตัวเหมือนแขนของยักษ์ ค่อยๆ เคลื่อนที่อยู่ระหว่างโครงสร้าง เพื่อยกชิ้นส่วนเหล็กชุดต่อไป
อีกด้านหนึ่งของตัวโรงงานหลัก รถผสมคอนกรีตและรถปั๊มคอนกรีตกำลังส่งเสียงอึกทึก เทฐานรากให้กับอาคารเสริม
ไกลออกไป อาคารหลายชั้น (ศูนย์วิจัยและหอพักที่วางแผนไว้) ก็โผล่พ้นพื้นดินขึ้นมาให้เห็นแล้ว
ทั้งหน้างานถูกล้อมรอบด้วยรั้วก่อสร้างสีน้ำเงิน ภายในมีผู้คนพลุกพล่าน เสียงเครื่องจักรต่างๆ ประสานกันเป็นความวุ่นวายอันคึกคัก
หวัง ลี่เว่ย จากเทียนซุ่นก่อสร้าง รออยู่ที่ทางเข้าตั้งแต่เนิ่นแล้ว สวมหมวกนิรภัยสีขาว ถือวิทยุสื่อสารและแบบแปลนหนึ่งม้วน เมื่อเห็นสวีเฉินลงจากรถ เขาก็รีบก้าวเข้าหาอย่างรวดเร็ว
"คุณสวี ในที่สุดท่านก็มา! ดูสิ ความเร็วขนาดนี้ ไม่ทำให้ท่านผิดหวังใช่ไหม?" เสียงของหวัง ลี่เว่ย ดังมาก พร้อมกับความมีน้ำใจอันเป็นเอกลักษณ์ของคนหน้างาน ใบหน้าเผยความภาคภูมิใจที่ปิดไม่มิด
หลังจากเทียนซุ่นก่อสร้างถูกเทียนหยูเทคโอเวอร์ โครงการโรงงานแห่งใหม่นี้คืองานใหญ่ชิ้นแรกที่ได้รับ และเป็นศึกชี้ชะตาสำคัญในการพิสูจน์ตัวเอง