“พี่ซิน!”
เหล่านักเรียนต่างทักทายฟางซิน
ฟางซินก็พยักหน้าตอบรับทุกคน
ทุกคนต่างแนะนำตัวกันอย่างง่าย ๆ
รวมฟางซินแล้วเป็นสิบสองคน
พวกเขากำลังคุยกันอยู่
ก็มีคนหนึ่งเดินเข้ามาจากข้างนอก
“อาจารย์ฮว่า!”
เมื่อเห็นผู้มาเยือนทุกคนก็พากันทักทาย ก่อนเข้าเรียนพวกเขาล้วนเห็นรูปของฮว่าเฉิง ฮว่ากิงกังมาก่อน จึงจำได้ว่าเป็นใคร
ฮว่าเฉิงสูง 190 เซนติเมตร รูปร่างกำยำแข็งแรง สวมชุดเครื่องแบบพิเศษของกองเก้า ยืนสง่าอยู่ตรงนั้นให้ความรู้สึกกดดันอย่างมาก
“การได้พบกันคือวาสนา นักเรียนรุ่นก่อน ๆ เต็มใจเรียกผมว่าพี่ฮว่าลิ่ว หากทุกคนไม่รังเกียจ ก็เรียกผมว่าพี่ฮว่าลิ่วได้เช่นกัน!”
“พี่ฮว่าลิ่ว!”
เหล่านักเรียนต่างพากันเรียก
ฟางซินก็เรียกตาม รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าพี่ฮว่าลิ่วคนนี้ใจกว้างจริงใจ ไม่ใช่เสแสร้ง
บัณฑิตที่จบไปแล้วหลายคนประเมินฮว่าเฉิงดีมาก ก็พิสูจน์นิสัยเขาได้ดี
ฮว่าเฉิงถอดเสื้อคลุมพาดไว้บนอุปกรณ์ข้าง ๆ “งั้นเราเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า คนที่มาที่นี่ได้ล้วนเป็นพรสวรรค์สายพละกำลัง พรสวรรค์สายพละกำลังถูกเรียกว่าพรสวรรค์พวกบ้าพลัง ยังถูกเรียกว่าพรสวรรค์พวกกรรมกร อยู่ในจุดต่ำสุดของห่วงโซ่ดูถูกมาตลอด
แต่ผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงไม่เคยสนใจคำพูดของใคร วิธีที่ถูกต้องที่สุดของผู้แข็งแกร่งคือใช้พละกำลังทลายอคติทางโลก ทำลายกรงขังของตราบาป สุภาษิตกล่าวไว้ดีว่า หนึ่งพลังสยบสิบกลเม็ด ก็เพียงพอพิสูจน์ว่า เมื่อเผชิญกับพลังที่เบ็ดเสร็จเด็ดขาด สิ่งฉูดฉาดทั้งหลายล้วนเป็นเพียงคำพูดลม ๆ แล้ง ๆ
แน่นอน หากบนพื้นฐานพละกำลังที่แข็งแกร่งแล้ว ยังเสริมด้วยทักษะมาตรฐานชั้นยอด ความเร็วรวดเร็วเหนือเปรียบ พลังต่อสู้ที่เราระเบิดออกมาจะไร้ผู้เทียบเทียม!
ฟางซิน!”
ฮว่าเฉิงจู่ ๆ ก็ตะโกนเรียก
ฟางซินที่กำลังเงี่ยหูฟังการบรรยายถึงกับชะงัก รีบยกมือขึ้นทันที “อยู่ครับ!”
“ใช้พลังทั้งหมดของนาย โจมตีฉัน!”
ฟางซินชะงักอีกครั้ง แน่นอนว่ารู้ว่าฮว่าเฉิงต้องการสาธิตให้ทุกคนดู
ไม่ทันได้คิดมาก ก็กระแทกตัวเข้าหาฮว่าเฉิงด้วยท่าเทียะซานเข่า
ฮว่าเฉิงยืนนิ่งไม่ไหวติง เพียงยกมือข้างหนึ่ง กดไหล่ฟางซินไว้