หมาป่าสองตัวขนดำตัวหนึ่ง ขนขาวตัวหนึ่ง ตัวสั่นเล็กน้อย
ทันใดนั้น
แสงโลหิตสองสายที่แทบมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า พุ่งเข้าไปในกลางหน้าผากของหมาป่าทั้งสอง
ในชั่วขณะนั้น
ฟางซินสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่ามีกระแสเชื่อมโยงที่อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้ สะท้อนกลับมาจากหมาป่าทั้งสอง
ดวงตาของหมาป่าทั้งสองวาบแสงสีแดงเข้ม
ภายในรูม่านตา อักขระสังหารส่องประกายแวบหนึ่งแล้วหายไป
หมาป่าทั้งสองราวกับถูกฟางซินประทานพรสวรรค์สังหารลงไป
ยิ่งไปกว่านั้น ฟางซินยังมีลางสังหรณ์ชัดเจนว่า หากหมาป่าทั้งสองได้ออกล่าสังหาร แล้วกลืนกินพลังของเหยื่อ พลังของพวกมันก็จะแข็งแกร่งขึ้น หากพวกมันแข็งแกร่งขึ้น โดยปกติแล้วฟางซินก็จะแข็งแกร่งขึ้นตามพรสวรรค์สายบังคับอสูรเช่นกัน แต่ตอนนี้มีพรสวรรค์สังหาร เหมือนมีสกิลเสริมเข้ามา บนพื้นฐานการเสริมพลังเดิม ฟางซินจะยิ่งแข็งแกร่งกว่าเดิมหลายเท่า
ภายใต้การหนุนนำของพรสวรรค์สังหาร สมรรถภาพทุกด้านของหมาป่าทั้งสองจะยกระดับขึ้นอย่างมาก ความสามารถในการฟื้นฟูร่างกายก็จะน่าสะพรึงกลัวตามไปด้วย
พูดอีกอย่างก็คือ
ตอนนี้ฟางซินเปรียบดั่งราชาแห่งการเข่นฆ่า ที่ประทานพรสวรรค์สังหารแบบลดทอนให้กับหมาป่าทั้งสอง
มองด้วยตาเปล่าก็เห็นได้ว่ากลิ่นอายของหมาป่าทั้งสองแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมมาก
ที่น่าสนใจที่สุดคือ หมาป่ามีสันดานดุร้าย กระหายเลือดอยู่แล้ว มองไม่เห็นเค้าลางของพรสวรรค์สังหารเลยแม้แต่น้อย สามารถอำพรางพรสวรรค์นี้ได้อย่างแนบเนียน
ไม่ใช่แค่นั้น แต่เดิมขีดจำกัดสูงสุดของพวกมันคือระดับสิบ ตอนนี้กลายเป็นระดับสิบสองแล้ว หากสะสมต่อไปเรื่อย ๆ จะต้องสูงขึ้นอีกแน่
ฟางซินยิ้มหน้าบาน
ไม่คิดว่าพรสวรรค์สังหารของตัวเองจะมีฤทธิ์เช่นนี้ด้วย
บังเอิญว่าพรุ่งนี้คืนก็มีภารกิจ ฟางซินจะได้ลองใช้ในสนามรบดู
ตอนนี้ตัวเองยังมีหมีที่ท่านเจ้าสำนักเก่าแห่งวังหมื่นอสูรให้มาอีกตัว ถ้าเกิดประทานพรสวรรค์สังหารให้หมีตัวนั้นอีก
คิดแล้วก็ตื่นเต้น
ต้องหาทางทำให้กำลังรบของพรสวรรค์สายพละกำลังถึงระดับสี่ให้ได้ จะได้เซ็นสัญญากับหมีตัวนั้นอย่างเปิดเผย
ตั้งชื่อให้หมาป่าดำว่าเสี่ยวไป๋ ตั้งชื่อให้หมาป่าขาวว่าเสี่ยวไฉ่
ยกมือขึ้นคว้าไปทางหมาป่าทั้งสองในอากาศ