ตะขาบยักษ์ชูครึ่งร่างบนขึ้นสูง
ชายชราบนหลังเลียริมฝีปากที่เปื้อนเลือด
ดูท่าจะเพิ่งดื่มเลือดคนสด ๆ มาถึงที่นี่
ดวงตาสีเทาอมฟ้าของชายชราจ้องมองฟางซินเป็นประกายวาว
ตบตัวตะขาบใต้ร่างเบา ๆ “ฆ่ามัน!”
ตะขาบยาวเกือบสิบเมตรอ้าปากส่งเสียงแหลมสูง
พุ่งงับลงมาทางฟางซิน
เถียนจวินฮุยกับพวกไม่รอช้า โยนจื้อเหลียนจีออกมาประกอบกันเป็นม่านพลังครึ่งทรงกลม
ปกป้องคนทั้งหมดไว้ข้างใน
“ป้องกันตายไว้! ขอกำลังเสริม!” เถียนจวินฮุยพูดไม่ชัด มีเลือดดำไหลออกมาจากปาก
ลูกทีมรอบข้างก็รีบส่งคำขอสนับสนุนออกไป
ตะขาบอ้าปากกว้างราวกับอ่างเลือดงับลงมาบนม่านพลัง
ม่านพลังเกิดเสียงระเบิดสนั่น
ยายแก่ในมือถือกลองหนังคน ข้อมือพลิกเบา ๆ กลองหนังก็ส่งเสียงประหลาดชวนวิงเวียน ปากนางอ้าเผยไรฟันเหลืองน่าขยะแขยง เสียงแหบแห้งดังคล้ายเล็บขูดแผ่นเหล็ก
“ไม่เปิดม่านพลัง เพื่อนร่วมทีมตายหมดแน่!”
เห็นได้ชัดว่าแสงของม่านพลังหรี่ลงทันที
เถียนจวินฮุยรักษาสติ “เสี่ยวฉาง! พรสวรรค์สายจิตข่มพรสวรรค์สายกู่สาป! เล่นงานนาง!”
ชายหนุ่มข้าง ๆ ก่อนที่เถียนจวินฮุยจะพูด ก็จับจ้องยายแก่แล้วปล่อยโจมตีจิต มีดบินพลังจิตที่เกือบโปร่งใสพุ่งตรงไปเจาะหัวยายแก่
ไม่คิดว่ายายแก่ไม่รู้ไปหยิบผ้าพันคอประหลาดมาจากไหนคลุมหัวไว้ ตัดขาดการโจมตีทางจิตทั้งหมด
ยายแก่หัวเราะเย็น “เตี่ยแก่เอ๋ย บุกม่านพลังจากด้านล่าง!”
ได้ยินดังนั้นชายชราก็ลุกขึ้น กระทืบเท้า ตะขาบใต้ร่างพุ่งทะยานหายลงไปในพื้นดิน
เถียนจวินฮุยสีหน้าเปลี่ยนไป ตะโกนลั่น “หว่าเพี่ยน!”
ก็เห็นชายหนุ่มท่าทางซื่อสัตย์ผู้หนึ่งกดมือทั้งสองลงกับพื้น
มองเห็นด้วยตาเปล่าว่าพื้นดินแข็งราวเหล็กในพริบตา
หัวตะขาบยักษ์กระดกขึ้น
งัดแผ่นดินเป็นก้อนใหญ่ขึ้นมา
เหนือแผ่นดินนั้นคือม่านพลัง
หัวตะขาบออกแรงดันเต็มที่
จะเหวี่ยงม่านพลังพร้อมคนในนั้นขึ้นฟ้าแล้วทุบให้แตก
เถียนจวินฮุยสีหน้าเครียด พยายามสงบใจ มองนาฬิกาข้อมือ มีจุดสีน้ำเงินหลายจุดเคลื่อนเข้าใกล้อย่างรวดเร็ว