ซีชิวเสวี่ยได้ยินเช่นนั้นก็อดสงสัยไม่ได้ จึงเอ่ยถามว่า “เจ้าเอ้อร์ นี่เจ้าหมายความว่ายินดีให้พวกเรายืมเงินหรือ?”
“ไม่ ไม่ ไม่ ยืมกันมากไปเดี๋ยวจะกระทบความรู้สึก ข้าจะยกให้พวกเจ้าเลย ไม่ต้องคืนด้วย!” เจ้าเอ้อร์ส่ายหน้ารัว
เรื่องใดผิดธรรมดา ย่อมมีปีศาจซ่อนอยู่!
เฉินโยวขมวดคิ้ว “เจ้าเอ้อร์ มีอะไรก็พูดมาตรง ๆ อย่ามัวอ้อมค้อมอยู่เลย”
“เหอ ๆ พี่เฉินนี่ตรงไปตรงมาจริง ๆ!” เจ้าเอ้อร์หน้าด้านขยับเข้ามาสองก้าว ดวงตาเจ้าเล่ห์เหลือบมองเข้าไปในห้อง “ดูข้าสิ ปีนี้ก็อายุยี่สิบสองแล้ว ไม่ใช่เด็ก ๆ แล้ว ข้าชอบซีเยว่เด็กคนนี้มาก ไม่สู้ให้นางมาเป็นเด็กเมียเลี้ยงของข้า เงินยี่สิบตำลึงนี้ก็ถือเป็นสินสอดของข้า ว่าอย่างไร?”
“ไสหัวไป!”
เจ้าเอ้อร์ยังพูดไม่ทันจบ เฉินโยวก็สบถด่าออกมาเสียแล้ว
ซีชิวเสวี่ยเองก็โกรธจนใบหน้าซีดเผือด ตัวสั่นเทิ้ม จ้องเขาด้วยความเดือดดาล “น้องสาวข้าเพิ่งอายุสิบสองปี! นางไม่มีวันแต่งงานกับเจ้า รีบไสหัวไปเสีย บ้านเราไม่ต้อนรับเจ้า!”
“เฮ้ พวกเจ้าถึงกับรังเกียจข้าเชียวหรือ!” เจ้าเอ้อร์ถลกแขนเสื้อ น้ำเสียงพลันเย็นเยียบ “ซีชิวเสวี่ย เจ้ายังคิดว่าหมออู๋มีชีวิตอยู่หรือ? ถึงตอนนั้นพวกเจ้าต้องไม่มีปัญญาใช้เงินคืนแน่ เจ้าไปเป็นอนุของหลินหู่ ส่วนซีเยว่ก็ไม่มีใครดูแล อายุยังน้อยขนาดนี้ ไม่กลัวอดตายหรือ? สู้ให้ข้าดูแลไม่ดีกว่าหรือ ข้าเจ้าเอ้อร์มีทั้งนาและบ้าน ที่สำคัญมือขึ้นนัก พนันทีไรก็ชนะอยู่บ่อย ๆ!”
“ชนะพนันบ้าบออะไร! พ่อเจ้าโดนเจ้าหนี้ตีจนตาย แม่เจ้าก็เพราะใช้หนี้พนันแทนเจ้าไม่ไหวถึงได้ผูกคอตาย ยังมีหน้ามาพูดอีกหรือ?” เฉินโยวไม่ไว้หน้าแม้แต่น้อย เอ่ยออกมาตรง ๆ
“เฉินโยว เจ้า...เจ้าพูดเหลวไหลอะไร!”
เมื่อถูกเปิดโปงความคิดในใจ เจ้าเอ้อร์ก็หน้าเสีย พลันโกรธจัดขึ้นมา
แววตาของเขาวาวโรจน์ ถลกแขนเสื้อขึ้น ท่าทางดุดันราวกับจะลงไม้ลงมือกันเดี๋ยวนั้น
ในสายตาของเจ้าเอ้อร์ เฉินโยวเมื่อก่อนเป็นเด็กซื่อ ๆ ต่อให้ตีสามทีก็ยังไม่ส่งเสียง เป็นลูกพลับนิ่มที่ใคร ๆ ก็รังแกได้
แต่คราวนี้เฉินโยวกลับดูราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน
เฉินโยวฉวยไม้กระบองท่อนหนาที่พิงอยู่หลังประตูขึ้นมา จ้องเขาอย่างเย็นชาแล้วกล่าวว่า “เจ้าเอ้อร์ อยากต่อยกันหรือ? ข้าพร้อมเสมอ”
เฉินโยวรู้ดีว่ารับมือคนแบบนี้ ต้องเหี้ยมกว่าอีกฝ่ายให้ได้!
สีหน้าของเจ้าเอ้อร์เปลี่ยนไปทันที
ให้ตายเถอะ ถึงกับขู่เด็กนี่ไม่อยู่!
ใจของเจ้าเอ้อร์เริ่มหวั่นขึ้นมา
ตัวเขาทั้งผอมทั้งเตี้ย ส่วนเฉินโยวทำงานอยู่กับท่านหมออู้ อาหารการกินในแต่ละวันก็ดี ร่างกายจึงกำยำแข็งแรงกว่าเห็น ๆ
หากลงไม้ลงมือกันจริง ๆ เขาต้องเสียเปรียบอย่างแน่นอน
“บัดซบ เจ้านี่เปลี่ยนเป็นดุขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน?” เจ้าเอ้อร์สบถด่าในใจ
แต่จะเสียหน้าก็ไม่ได้ เจ้าเอ้อร์จึงฝืนแค่นเสียงเย็น ชี้หน้าเฉินโยวแล้วกล่าวว่า “ดี ดี เฉินโยว ถือว่าเจ้าแน่! คอยดูเถอะ! ถ้าไม่ยอมให้ซีเยว่ไปเสวยสุขกับข้า ต่อไปพวกเจ้าจะได้ลำบากแน่!”
ข่มขู่ทิ้งท้ายแล้ว เขากลัวเฉินโยวจะฟาดไม้ลงมา จึงหดคอแล้วหันหลังเดินหนีไป เร็วยิ่งกว่ากระต่ายเสียอีก
“พี่เฉิน...”
ม่านประตูห้องด้านในถูกแหวกออกเบา ๆ ร่างเล็กอ่อนแรงร่างหนึ่งพยุงกรอบประตูเดินออกมา นางคือซีเยว่ น้องสาวของซีชิวเสวี่ย
เดิมทีนางก็ผอมบางอยู่แล้ว ยามนี้ยังป่วยไข้ จึงดูอ่อนแอราวกับลมพัดก็อาจล้มลงได้ทุกเมื่อ
“เยว่เยว่ เจ้ายังป่วยอยู่ ไฉนถึงออกมาเล่า?” ใจเฉินโยวพลันบีบรัด เขารีบก้าวเข้าไปประคองนาง
“พี่เฉิน ข้าไม่อยากเป็นเด็กเมียเลี้ยงของเจ้าเอ้อร์...ขอร้องละ อย่าขายข้าเลย”
ซีเยว่เงยใบหน้าเหลืองซีดขึ้น น้ำตาหยดแหมะ ๆ ลงมาไม่ขาดสาย
เห็นได้ชัดว่าเสียงทะเลาะกันข้างนอกเมื่อครู่ นางได้ยินทุกถ้อยคำอยู่ในห้อง
“ไม่ต้องห่วง เมื่อครู่ข้าใช้ไม้กระบองไล่เจ้าเอ้อร์ไปแล้ว” เฉินโยวถอนหายใจในใจ ก่อนจะตบแผ่นหลังผอมบางของนางเบา ๆ
แม้ซีเยว่จะมีอายุเพียงสิบขวบ แต่ลูกคนจนมักรู้ความแต่เล็ก นางรู้จักคิดรู้จักทำเสียจนชวนให้ปวดใจ
“เยว่เยว่ ไม่ต้องห่วง เฉินโยวไล่เจ้าคนพาลอย่างเจ้าเอ้อร์ไปแล้วจริง ๆ” ซีชิวเสวี่ยรีบเข้ามาปลอบ
“พี่เฉินเก่งจริง ๆ” ดวงตาของซีเยว่เป็นประกาย นางมองเฉินโยวอย่างเลื่อมใสแล้วกล่าว
ในเวลานั้นเอง ลูกแก้วอธิษฐานในห้วงความคิดของเฉินโยวก็พลันหมุนขึ้นมา
บนลูกแก้วปรากฏชื่อคนที่สอง นั่นคือซีเยว่
ระดับความชื่นชอบที่นางมีต่อเขาถึงหกสิบแล้ว!
เฉินโยวชะงักไป
ก่อนหน้านี้ระดับความชื่นชอบที่ซีเยว่มีต่อเขาอยู่แค่สามสิบสี่สิบ ทำให้เขากลัดกลุ้มอยู่ไม่น้อย
แต่ตอนนี้ระดับความชื่นชอบของซีเยว่กลับพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว จนถึงหกสิบห้า
เมื่อระดับความชื่นชอบเพิ่มขึ้น เขาก็มองเห็นความปรารถนาของซีเยว่ได้เช่นกัน
【ความปรารถนาของซีเยว่】
【ความปรารถนาข้อหนึ่ง: อยากกินหมูตุ๋นน้ำแดง ทำสำเร็จจะได้รับ: ค่าอธิษฐาน 10 แต้ม】
【ความปรารถนาข้อสอง: อยากหายป่วยไว ๆ ทำสำเร็จจะได้รับ: ค่าอธิษฐาน 100 แต้ม】
【ความปรารถนาข้อสาม: ตอนนี้พี่สาวไม่มีที่พึ่ง พี่เฉินเป็นคนดี ทั้งยังกล้าหาญ หวังว่าพวกเขาจะได้อยู่ด้วยกัน ทำสำเร็จจะได้รับ: ค่าอธิษฐาน 300 แต้ม】
……
“นี่มัน...”
เมื่อเฉินโยวเห็นความปรารถนาข้อสาม ก็อดทั้งหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้
เด็กคนนี้ช่างคิดเสียจริง ถึงกับหวังให้เขากับซีชิวเสวี่ยได้อยู่ด้วยกัน นี่มัน...
แต่จะว่าไป ความปรารถนาข้อนี้ให้รางวัลถึงสามร้อยแต้มเชียว!
ทำให้หัวใจของเขาร้อนผ่าวขึ้นมา
ต้องรู้ว่า ค่าอธิษฐานไม่เพียงใช้รับรู้ข้อมูลข่าวสารรอบตัวได้เท่านั้น แต่ยังใช้ฝึกฝนได้อีกด้วย
นั่นหมายความว่า ขอเพียงมีค่าอธิษฐานมากพอ ความเร็วในการฝึกฝนของเขาย่อมรวดเร็วอย่างยิ่ง!
และในโลกนี้ หากมีวรยุทธ์จนกลายเป็นยอดฝีมือแห่งยุทธภพแล้ว ยังจะมีใครกล้ารังแกเขาอีก?
“ดูท่าแล้ว ความปรารถนายิ่งทำสำเร็จยาก ก็ยิ่งได้รับค่าอธิษฐานมาก...”
เฉินโยวลูบศีรษะซีเยว่แล้วกล่าวว่า “เยว่เยว่ เจ้าไปพักผ่อนให้ดีเสียก่อน ตอนเย็นข้าจะเอาเนื้อมาให้กิน”
“ที่บ้านไม่มีเงินแล้ว ประหยัดหน่อยเถิด ข้าดื่มโจ๊กก็พอ...” ซีเยว่กะพริบตากลมโต เอ่ยอย่างรู้ความ
เฉินโยวกล่าวเสียงเบาว่า “ไม่ได้หรอก ตอนนี้เจ้าป่วยอยู่ ต้องบำรุงร่างกายให้ดี”
เฉินโยวยิ้ม แล้วรอจนซีเยว่กลับเข้าห้องไป ก่อนจะหันไปถามซีชิวเสวี่ยว่า “ศิษย์แม่ คันเบ็ดของท่านอาจารย์อยู่ที่ไหน? ข้าจะออกไปตกปลาเสี่ยงโชคดู”
“เอาอย่างนั้นก็ได้”
เมื่อคิดว่ายังเหลือเวลาอีกหนึ่งเดือน หากใช้เงินคืนได้จริงก็ไม่จำเป็นต้องหนีไปไหน
แน่นอนว่าโอกาสนั้นมีน้อยมาก...
หลังเฉินโยวออกจากบ้านไปได้ไม่นาน ทางซีชิวเสวี่ยก็ปรากฏความปรารถนาขึ้นมาอีกข้อ