ทิวเขาหวงเฟิงทอดยาวสลับซับซ้อน เขาหวงเฟิงตั้งตระหง่านอยู่กลางหุบเขา เส้นทางบนภูเขาคดเคี้ยว ช่องเขาสูงชัน ล้วนเป็นที่มั่นที่ง่ายต่อการป้องกันยากต่อการโจมตี เป็นรังโจรโดยแท้
จิวหยงคุมทหารชายแดนชั้นยอดห้าร้อยนาย เร่งฝ่าเท้าทำเวลาเต็มสามวันสามคืน ในที่สุดก็มาถึงเชิงเขาหวงเฟิง
"เข้าภูเขา"
จิวหยงไม่ลังเลแม้แต่น้อย สั่งให้กองทัพบุกเข้าไปในเทือกเขาโดยตรง ไม่เห็นโจรกลุ่มนี้อยู่ในสายตาแม้แต่น้อย
เมื่อล่วงล้ำเข้าไปในภูเขาลึก นกบนป่าเขาสัตว์ในถ้ำก็ไร้ร่องรอย เงียบสงัดผิดปกติ
"ทั่วกองทัพเตรียมพร้อม ระวังการซุ่มโจมตี"
จิวหยงผ่านศึกมานับครั้งไม่ถ้วน เพียงชำเลืองตามองก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติ จึงยกมือสั่งให้หยุดกองทัพทันที แล้วสั่งการด้วยน้ำเสียงแผดดังกึกก้อง
"วี้ด... วี้ดวี้ดวี้ด..."
เสียงพูดยังไม่ทันขาด คำผิวปากอันเสียดหูก็ดังขึ้นรอบทิศทาง
"ตูม ตูมตูม..."
ตามมาด้วยเสียงก้อนหินและท่อนซุงกลิ้งถล่มลงมาตามเส้นทางบนภูเขา ลูกธนูถาโถมราวกับฝนจากสองข้างทางป่าทึบพุ่งตรงเข้าหาทหารชายแดนเบื้องล่าง
"ฆ่าให้หมด! ฆ่าหมาแผ่นดินของราชสำนักให้หมด"
เสียงร้องตะโกนกู่ก้องกังวาน โจรภูเขานับพันคนพรวดพราดออกมาจากป่าทึบและหลังหน้าผา
คนที่นำทัพก็คือหัวหน้าโจรหลินเสวียน เขาสวมเกราะหนัง ถือขวานผ่าหน้าผา ดวงตาดุร้ายก้าวร้าว
เบื้องหลังมีหัวหน้าโจรอีกหลายนายติดตามมา ต่างมีท่าทางอำมหิตน่ากลัว มองลงมายังทหารชายแดนจากที่สูง
โจรภูเขากลุ่มนี้ยึดครองที่นี่มาช้านาน คุ้นเคยกับภูมิประเทศเป็นอย่างดี และเตรียมการไว้ล่วงหน้า ฉวยโอกาสจากความได้เปรียบของภูมิประเทศบุกโจมตี ทหารชายแดนถูกจู่โจมจนตั้งตัวไม่ติดในคราเดียว