สือเหยาคำรามด้วยความโกรธ ไม่แปลกที่จางฝานจะฉีกสัญญาหมั้นหมายกับฉู่เมิ่งหลี ตอนนี้นางเข้าใจแล้ว จางฝานเป็นคนที่ตาสว่าง!
"สือเหยา เจ้าก็แสร้งต่อไปเถอะ! เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นธิดาศักดิ์สิทธิ์รึไง? ส่องกระจกดูฐานะตัวเองบ้างซิ เปลือกนอกสวย ๆ หุ้มไว้ก็เท่านั้น! ที่จางชงสนใจเจ้า นับว่าเป็นบุญวาสนาของเจ้าแล้ว!"
ฉู่เมิ่งหลีสาดวาจาใส่ร้าย
"หึ เจ้าอย่าเหมารวมว่าทุกคนจะชอบเอาหน้าเข้าไปแนบก้นคนอื่นเหมือนเจ้า! ข้าสือเหยาไม่ใช่คนเช่นนั้น! ไม่ว่าจะเป็นภรรยาเอกหรืออนุ แม้เกี้ยวแปดหามมารับ ข้าก็ไม่แต่งกับเขา!"
สือเหยาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา
คำพูดนี้ทำให้ฉู่เมิ่งหลีตะลึงงัน
เกี้ยวแปดหามก็ยังไม่แต่งกับจางชง?
หรือว่าสือเหยาจะดูถูกจางชงจริง ๆ ไม่ใช่แค่เล่นตัว?
"สือเหยา! วันนี้เจ้าจะยอมหรือไม่ก็ต้องยอม! สินสอดข้าขนมาแล้ว ถ้าเจ้าตอบตกลง ต่อจากนี้ข้ากับเจ้าจะยังเป็นพี่น้องกัน แต่ถ้าปฏิเสธ! ตระกูลซือของเจ้า เตรียมถูกกวาดล้างได้เลย!"
สิ้นเสียง
ผู้แข็งแกร่งขั้นอิทธิฤทธิ์ของตระกูลจางทั้งหมดก็หลั่งไหลกันเข้ามาพร้อมเพียง
รวมแล้วกว่าสิบคน!
ส่วนในร้านของตระกูลซือ มีผู้แข็งแกร่งขั้นอิทธิฤทธิ์นั่งคุมอยู่เพียงสี่คนเท่านั้น!
และในตระกูลซือก็ไม่มีใครช่วยสือเหยาได้
เพราะแม้แต่บิดาของนาง เมื่อวานก็รับปากสู่ขอของจางชงแล้ว!
ทั่วทั้งเมืองหลิวอวิ๋น ดูเหมือนข้าจะอยู่เพียงลำพัง...
คิดถึงตรงนี้ น้ำตาใสร่วงลงมาสองสาย
ไม่จริง!
ไม่ได้มีเพียงข้าคนเดียว!