เดอะบอยส์: สตาร์ไลต์ในห้องน้ำ ปฏิเสธไม่ลง!

ตอนที่ 5 มาที่นี่ได้ยังไง

6 นาที· 1.4K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

สองนักเลงได้ยินเสียงก็หันขวับไปทันที

ใต้แสงไฟสลัว ร่างสูงโปร่งร่างหนึ่งยืนนิ่งอยู่ที่ปากตรอก

แสงมืดเกินไป มองไม่เห็นใบหน้าชัด ๆ

สายตาของทั้งคู่ระแวดระวังทันที มือลอบเอื้อมไปที่ปืนพกที่เอว

กลิ่นอายดุดันพุ่งทะยานขึ้น

"ไอ้เวรเอ๊ย! ไปไกล ๆ เลยไป อย่ามายุ่งเรื่องไม่ใช่เรื่อง!"

ดีป์ไม่ตอบอะไร เดินตรงไปข้างหน้าอย่างเงียบ ๆ

ร่างค่อย ๆ ขยับไปข้างหน้า เงาที่ถูกไฟถนนทอดยาวยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ

เงามืดทึบค่อย ๆ โอบคลุมร่างของสองนักเลงทั้งตัว

แรงกดดันพุ่งเต็มพิกัด จนหายใจแทบไม่ออก

สองนักเลงหน้ามึนไปหมด ใจลอย ๆ กระสับกระส่ายอย่างบอกไม่ถูก

ออร่าของอีกฝ่าย ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะมีได้

ดีป์ยกมือถอดแว่นกันแดดออกเผยใบหน้าเต็ม ๆ

วินาทีที่เห็นใบหน้านั้นชัด สองนักเลงเบ้าตาหดวูบ

หัวใจกระตุกวูบ เลือดในกายแทบแข็งเป็นน้ำแข็ง

ดีป์! ซูเปอร์ฮีโร่ดีป์!

ทั้งคู่ตกใจแทบขวัญกระเจิง หันหลังจะวิ่งหนีสุดชีวิต

"หยุด"

น้ำเสียงดีป์เรียบเฉย แต่แฝงอำนาจที่ไม่อาจขัดขืน

ขาสองนักเลงแข็งทื่ออยู่กับที่ทันที ไม่กล้าขยับแม้แต่นิด

พวกเขารู้ดีถึงความเร็วและความโหดเหี้ยมของดีป์

ไปมีเรื่องกับเขาแบบนี้ ไม่มีทางรอดแน่นอน

หนึ่งในนั้นที่ขี้ขลาดกว่า ตัวสั่นเทาไปทั้งร่าง

ขาอ่อนแรงจนควบคุมไม่อยู่ ถึงกับฉี่ราดกางเกงคาที่

น้ำอุ่น ๆ ไหลตามขากางเกงลงมา กระจอกสุด ๆ

"พาฉันไปหาเจ้านายแก" ดีป์เอ่ยขึ้นเรียบ ๆ

สองนักเลงสมองหมุนเร็วมาก

จู่ ๆ ก็นึกถึงข่าวลือแถวนี้ที่ว่า ดีป์เคยมีอะไรกับเจ้านายของพวกเขา

เส้นประสาทที่ตึงเครียดผ่อนคลายลงทันที ท่าทีเปลี่ยนเป็นนอบน้อมทันใด

ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง...

"ได้เลยครับ คุณชาย! เดี๋ยวเราพาคุณไปเดี๋ยวนี้!"

ดีป์หันไปมองหญิงสาวบนพื้นแวบหนึ่ง

หญิงสาวทั้งน้ำตา หน้าบวมแดงเป็นรอยถูกเหยียบ

ขดตัวอยู่กับพื้น ตัวสั่นเทา เจ็บปวดทรมาน

ดีป์ส่ายหน้าเบา ๆ ไม่ได้หยุดอยู่นาน

เมื่อคนจมดิ่งลงไป ความช่วยเหลือจากคนนอกก็ดึงกลับมาไม่ได้

ต้องช่วยตัวเองเท่านั้น ไม่มีใครช่วยได้

เขาตามสองนักเลงไป ลัดเลาะไปตามตรอกแคบ ๆ

ด้านหน้ามีประตูหลังของไนต์คลับแห่งหนึ่งปรากฏขึ้นมา

"ที่นี่เหรอ?" ดีป์เอ่ยถาม

สองนักเลงรีบก้มหัวให้แทบติดพื้น ท่าทีประจบประแจงสุดขีด

"ใช่ ๆ! ที่นี่แหละ เจ้านายอยู่ข้างใน!"

"งานของพวกแกเสร็จแล้ว"

เสียงเพิ่งจบลง

เขามือเดียวคว้าขอบเอวของนักเลงคนหนึ่ง ออกแรงสุดแรง

ทั้งตัวถูกเหวี่ยงออกไปทันที

ตูม! เสียงดังสนั่น!

เสียงร่างกายกระแทกกำแพงดังจนน่ารำคาญสุด ๆ

ร่างของนักเลงแตกกระจายบนกำแพงราวกับแตงโมที่ระเบิด

เนื้อเลือดสีแดงสลับขาวไหลตามกำแพงลงมาช้า ๆ

กลิ่นคาวเลือดกระจายไปทั่วอากาศทันที

นักเลงที่เหลืออยู่ เห็นภาพนั้นต่อหน้าต่อตา

หน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ รูม่านตาสั่นระริก

ตัวแข็งทื่อ ตกใจจนลืมหายใจ

ความกลัวสุดขีด กลืนกินจิตใจของเขาไปจนหมดสิ้น

ดีป์หันข้างมองเขา มุมปากยกยิ้มบาง ๆ

"ตาของแกแล้ว"

ไม่รอให้อีกฝ่ายได้ตั้งตัว ดีป์ยื่นมือคว้าตัวเขาลากขึ้นมา

ใช้แรงเท่าเดิม เหวี่ยงเขาอย่างแรงไปชนกำแพงอีกด้าน

ตูม! เสียงทึบดังอีกครั้ง ทุกอย่างเข้าสู่ความเงียบสงัด

ในตรอกเหลือเพียงกลิ่นคาวเลือดเข้มข้น อบอวลไม่จางหาย

ปลาใหญ่กินปลาเล็ก มันคือกฎเหล็กของโลกเหนือมนุษย์มาโดยตลอด

ดีป์หยิบโทรศัพท์ออกมา กดสายหาแผนกบริการของบริษัท

สั่งงานเรื่องจัดการที่เกิดเหตุสั้น ๆ ไม่กี่คำ

วางสายอย่างรวดเร็ว ยกมือเคาะประตูหลังของไนต์คลับ

วินาทีที่ประตูเหล็กหนาถูกเปิดออก

เสียงเพลงเฮฟวีเมทัลอึกทึก เสียงผู้คนเซ็กซี่พลุ่งออกมาทันที

ปนกับกลิ่นฉุนของกัญชา แอลกอฮอล์ น้ำหอมราคาถูก และยาเสพติด

กลิ่นต่าง ๆ ผสมปนเปกันไปหมด พุ่งเข้าจมูกโดยตรง

ข้างในแสงสีฉูดฉาด วุ่นวายฟุ้งเฟ้อ เต็มไปด้วยควันพิษ

คนเปิดประตูเป็นชายหนุ่มท่าทางเหลวไหลคนหนึ่ง

ตัวโยกไปมาตามจังหวะเพลงในร้านไม่หยุด

หรี่ตาคม ๆ มองดีป์ขึ้นลง

"แกมาทำไมวะ?" ชายคนนั้นถามเสียงไม่ชัดเจน

ดีป์ยิ้มบาง ๆ น้ำเสียงสบาย ๆ

"มาที่แบบนี้ จะมาทำไมได้ล่ะ?"

พูดจบ เขาก็ก้าวเท้ายาว ๆ เดินตรงเข้าไปในร้าน

ชายคนนั้นสูดจมูกฟุดฟิด ๆ จู่ ๆ ก็ได้กลิ่นคาวเลือดที่ลอยมาจากนอกประตู

กลิ่นคาวประหลาด ๆ ไม่เข้ากับกลิ่นในร้านเอาเสียเลย

"กลิ่นอะไรวะ?" ชายคนนั้นขมวดคิ้วบ่นพึมพำ

ดีป์ยื่นมือคว้าคอเสื้อเขาดึงมา น้ำเสียงเย็นลง

"อย่าพล่ามมาก เข้าไปเร็วเข้า!"

ชายคนนั้นเห็นดีป์ดูรีบร้อน ก็พูดติดตลกขึ้น

"ว่าไง? เอาแบบชายหรือหญิง? แก่หรือ..."

"หุบปาก! ไปเรียกเจ้านายแกมาเสิร์ฟฉัน!"

ชายคนนั้นได้ยินดังนั้น อารมณ์ดีขึ้นมาทันที

ใบหน้าเผยรอยยิ้มหยาบโลน

"โอ๊ะ หาเจ้านายฉันเหรอ? รู้ไหมเจ้านายฉันคิดค่าตัวเท่าไหร่?"

"ฝีมือเจ้านายฉันน่ะ ชั้นยอดเลยล่ะ ทำได้ทุกอย่าง!"

"อย่าพล่ามมาก พล่ามอีกที ฉันจะควักไส้แกออกมาแขวนคอแกให้ดู!"

พูดจบก็ก้าวเดินตรงเข้าไปในห้องส่วนตัวข้าง ๆ ทันที

ชายข้าง ๆ เม้มปากเบา ๆ

รีบวิ่งต้วมเตี้ยมขึ้นไปชั้นบนอย่างรวดเร็ว

สายตาจับไปที่ภายในห้องส่วนตัว

ในห้องแสงสลัว มองอะไรก็ดูมืดมัวไปหมด

กลางห้องมีเสาเหล็กโลหะตั้งอยู่หนึ่งต้น

ติดกับผนังมีอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ วางอยู่ข้าง ๆ ยังมีตู้ปลาใสอีกหนึ่งใบ

ในอ่างอาบน้ำมีปลาว่ายอยู่ไม่น้อย

เป็นปลาเสือโคร่งทั้งหมด ตัวไม่ใหญ่

ยาวแค่ประมาณนิ้วมือของผู้ใหญ่ แออัดกันแน่นอยู่ในน้ำ

ของตกแต่งอื่น ๆ ในห้องเรียบง่าย ไม่มีอะไรหรูหราฟุ่มเฟือย

อย่างที่ทุกคนเคยเห็นกันนั่นแหละ

ดีป์เดินไปนั่งลงที่โซฟา

ผ้าโซฟานุ่ม ๆ นั่งแล้วรู้สึกสบายมาก

ไม่นาน ก็มีเสียงก๊อกแก๊กดังมา

เป็นเสียงส้นสูงกระทบพื้นไม้ จังหวะชัดเจนได้ยินถนัดหู

จากนั้น ก็มีเสียงเคาะประตูดังมาจากด้านนอก

"เข้ามา"

เสียงของดีป์ค่อย ๆ ดังขึ้น

ประตูห้องถูกผลักออกจากด้านนอก

ร่างหนึ่งเดินเข้ามาอย่างช้า ๆ

คนที่มา อายุแค่สิบแปดสิบเก้าปีเท่านั้นเอง หน้าตาสวยหยดย้อย

ใบหน้าละเอียดประณีตไร้ที่ติ

แต่งตัวแนวคาวบอยตะวันตกทั้งชุด

ถึงกับตะกร้าสามเหลี่ยมยังเป็นสไตล์คาวบอยตะวันตก

ด้านบนมีเนื้อขาวผ่องโผล่ออกมาเป็นบริเวณกว้าง

เส้นโค้งอวบอิ่มถูกวาดชัดเจน สายตาเจออะไรเข้าเต็ม ๆ

ในมือยังถือแส้หนังสีดำเอาไว้ด้วย

มองแค่ภายนอก ใครเห็นก็ต้องคิดว่านี่เป็นสาวน้อยวัยรุ่น

แต่ดีป์รู้ชัดเจนในใจ

คนคนนี้อายุจริง ๆ แล้ว เจ็ดสิบแปดปีแล้ว

หญิงสาวแววตาอาย ๆ เจียมตัว

เอวขยับเล็กน้อย ทั้งตัวก็เอนมาทางดีป์

ชัดเจนว่าตั้งใจจะนั่งลงตรง ๆ

ดีป์ยื่นมือขึ้น ประคองเธอไว้แน่น ๆ หยุดการเคลื่อนไหวของเธอ

เขาชี้คางไปทางอ่างอาบน้ำ

"ไม่ต้องแล้ว เตรียมน้ำให้เธอไว้แล้ว ไปอาบซะ"

หญิงสาวทำงานในวงการนี้มานาน มีประสบการณ์มากสุดขีด

เดาใจอีกฝ่ายออกทันที

เป็นพวกชอบดูผู้หญิงถอดเสื้ออาบน้ำนี่เอง

ลูกค้าในวงการนี้ มีอะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้นแหละ!

เธอพยักหน้าเบา ๆ รอยยิ้มยิ่งทวีความหวาน

ท่าทางช้า ๆ ยกมือแกะเสื้อผ้าบนตัวไปพลาง หันมามองดีป์เป็นระยะ ๆ

ท่วงท่าเย้ายวน ทุกการเคลื่อนไหวล้วนแฝงเสน่ห์ชวนหลง

เรือนร่างอวบอิ่มขยับไปตามการเคลื่อนไหวเล็กน้อย ยั่วเย้าสุดขีด

เสื้อผ้าทีละชิ้นร่วงหล่นลงพื้น

จนไม่มีอะไรปกปิด ผิวเปล่งประกายระยิบระยับใต้แสงสลัว

หญิงสาวก้าวเท้าเล็ก ๆ ค่อย ๆ เดินลงไปในอ่างอาบน้ำ

หลังจากแช่อยู่ในน้ำ ยกมือเช็ดเนื้อตัวก็ยังคงท่าทางยั่วยวน

ทุกการเคลื่อนไหว ล้วนเต็มไปด้วยท่วงท่าเย้ายวน

แค่มองก็ทำให้ใจสั่นไหว

ดีป์ค่อย ๆ ยืนขึ้น

เดินไปที่ตู้ปลาข้าง ๆ ออกแรงยกตู้ปลาทั้งใบขึ้นมา

เขาใช้พลังจิต ออกคำสั่งกับปลาในตู้

พวกแกทำตามที่ฉันสั่งให้หมด! ไม่งั้นฉันจะจับแกทั้งหมดลงกระทะทอดกินให้หมด!

เสียงจบลง ดีป์เอียงตู้ปลาทันที

น้ำทั้งตู้พร้อมกับปลาเสือโคร่งที่แน่นขนัด เทลงไปในอ่างอาบน้ำหมดทั้งชุด

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป