เจ้าอ้วนนั่นถึงกับตั้งตัวไม่ทัน
เขานึกไม่ถึงว่าไอ้เจ้าถิ่นบ้านนอกคนนี้จะไม่กลัวหนำซ้ำยังกล้าตั้งคำถามถึงความชอบธรรมของพวกเขา
ใบหน้ามันแดงก่ำด้วยความโกรธและอับอาย
"คุณ... คุณกล้าขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่งั้นเหรอ?! พวกเรามาตามคำสั่ง จะต้องมีขั้นตอนยุ่งยากอะไรอีก! ดูท่าทางพวกแกต้องมีพิรุธแน่!"
ระหว่างที่ทั้งสองฝ่ายกำลังเผชิญหน้ากัน และเจ้าอ้วนเตรียมจะลงมือ ทางเข้าหมู่บ้านก็มีเสียงไซเรนดังขึ้นมาเป็นชุดๆ ต่อด้วยรถเก๋งสีดำติดทะเบียนเมืองย่าสองคันและรถจี๊ปของอำเภออีกหนึ่งคัน แล่นทะยานเข้ามาในลานโรงงานตัดเย็บด้วยความเร็วสูง เสียงยางบดกับพื้นถนนดังแสบแก้วหู
ประตูรถเปิดออกแทบจะพร้อมกัน ผู้คนที่ก้าวลงมาทำให้ทุกคนในที่นั้นพากันกลั้นหายใจ
คนที่ยืนหน้ามาคือรองเลขาธิการคณะกรรมการตรวจสอบวินัยประจำเมือง หน้าตาเคร่งเครียด ข้างๆ คือหัวหน้าหน่วยงานความมั่นคงสาธารณะประจำเมือง สีหน้าเย็นชา
ส่วนคนที่เดินตามหลังมา ด้วยใบหน้าบูดบึ้งเหมือนจะรีดน้ำออกมาได้ ก็คือเซี่ยงจวิน! ด้านหลังเขายังมีเหล่าผู้นำหลักของอำเภออีกหลายคน แต่ละคนล้วนเงียบกริบ
ทั่วทั้งสถานที่เงียบสงัดราวกับอยู่ในสุสาน
พวก "เจ้าหน้าที่" ที่เมื่อครู่ยังกร่างไม่ไว้หน้าใคร ตอนนี้ราวกับถูกร่ายมนต์สะกด ความหยิ่งผยองบนใบหน้าแตกร้าวหายไปในพริบตา แทนที่ด้วยความหวาดกลัวและสับสน
เซี่ยงจวินไม่แม้แต่จะชำเลืองมองไอ้ลิ่วล้อกระจอกพวกนั้น สายตาคมกริบจับจ้องไปที่เจ้าอ้วนหน้าซีดตัวสั่น พลางตวาดเสียงกร้าว
"พวกแกหน่วยงานไหน? ใครให้อำนาจพวกแกมาก่อกวนการผลิตของกิจการในหมู่บ้านที่ถูกกฎหมายที่นี่?"