สวีเจิ้งรู้สึกหัวใจสั่นสะเทือน
ข่าวนี้มาเร็วเกินไป แต่ก็เป็นโอกาสอันยิ่งใหญ่เช่นกัน
“พ่อครับ ผมเข้าใจ ผมจะทำงานให้ดีที่สุด ไม่ทำให้ท่านเสื่อมเสียแน่นอน และจะไม่ทำให้หมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ เสื่อมเสียด้วย”
สวีเจิ้งให้คำมั่นอย่างจริงจัง
“ไม่ใช่ทำให้ฉันเสื่อมเสีย แต่เป็นการสร้างชื่อเสียงให้กับภารกิจการปฏิรูปและเปิดประเทศของเรา”
เซี่ยงจวินลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าต่าง มองดูเมืองที่กำลังคึกคักอยู่ด้านนอก
“อาเจิ้งเอี๊ย ยุคสมัยกำลังเปลี่ยนไป ชนบทก็เปลี่ยนตาม พวกหนุ่มสาวอย่างพวกเธอ มีความรู้ มีความคิด กล้าทำ กล้าบุก เป็นความหวังของการพัฒนาชนบท ทำงานให้ดี พาชาวบ้านเดินไปบนเส้นทางร่ำรวยด้วยตนเอง”
“ครับ!”
สวีเจิ้งลุกขึ้นยืนด้วย หัวใจเต็มไปด้วยความรู้สึกถึงพันธกิจ
การเป็นแบบอย่างที่เมืองนี้ตั้งขึ้น มันหมายความว่าอย่างไร เขารู้ดีกว่าคนอื่น
มันไม่เพียงแต่เป็นเกียรติ แต่ยังเป็นความรับผิดชอบ ความกดดัน และโอกาสที่ไม่เคยมีมาก่อน
การตรวจเยี่ยมของผู้นำระดับบน การมาเรียนรู้งานของหน่วยงานพี่น้อง จะผลักดันหมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ ให้เข้าสู่สปอตไลท์
ถึงเวลานั้น ทุกต้นหญ้า ทุกต้นไม้ในหมู่บ้าน ทุกเข็มทุกด้ายในโรงงาน จะถูกตรวจสอบอย่างละเอียดด้วยแว่นขยาย
ถ้าทำได้ดี หมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ อาจจะขึ้นรถไฟแห่งการพัฒนา ได้รับการสนับสนุนด้านนโยบายและทรัพยากรมากขึ้น
ถ้าทำไม่ดี หรือมีข้อบกพร่อง สิ่งที่เสียไม่ใช่แค่หน้าของเขาสวีเจิ้ง แต่เป็นหน้าของพ่อตา เป็นหน้าของการผลักดันการปฏิรูปชนบทของทั้งเมือง