"พวกเราจะทำให้ดีที่สุด!"
หลายคนตอบเป็นเสียงเดียวกัน เสียงสะท้อนอยู่ในหลุม
"เอาล่ะ ทำงานต่อเถอะ"
สวีเจิ้งโบกมือ แล้วหันหลังเดินจากไป
เขาไม่ได้พูดอะไรเพิ่ม
บางคำพูด พูดแค่พอให้รู้ บางเรื่อง ต้องให้พวกเขาไปสัมผัสและพิสูจน์ด้วยตัวเอง
ออกจากหน้างานก่อสร้าง สวีเจิ้งขี่จักรยานไปที่โรงงานอุปกรณ์ตกปลา
แผนของเขาในวันนี้ก็คือ ช่วงเช้าไปดูงานที่หน้างาน ช่วงบ่ายกลับมาที่โรงงานเพื่อจัดการงานที่คั่งค้าง
เพิ่งจะถึงหน้าโรงงาน หลาวเฉินยามเฝ้าประตูก็เดินออกมาต้อนรับ
"ท่านประธานสวี ในที่สุดท่านก็มา! เมื่อกี้มีโทรศัพท์หาท่าน เป็นสายจากในเมือง บอกว่ามาจากห้องทำงานของเลขาธิการพรรคเซี่ยง ให้ท่านโทรกลับโดยด่วน"
พ่อตา?
สวีเจิ้งรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เดินรีบเข้าไปในห้องทำงาน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา หมุนหมายเลขห้องทำงานของเซี่ยงจวิน
โทรศัพท์ดังอยู่ไม่กี่ครั้งก็มีคนรับ เป็นเสียงของหวังเฉิงซิน
"สวัสดีคะ นี่ห้องทำงานของเลขาธิการพรรคเซี่ยง"
"พี่หวัง ผมสวีเจิ้ง เลขาธิการพรรคเซี่ยงอยู่ไหมครับ ได้ยินว่าเมื่อกี้มีโทรศัพท์หาผม"
สวีเจิ้งพูด
"อาเจิ้งนี่เอง รอแป๊บนะ เดี๋ยวฉันรายงานให้เลขาธิการพรรคเซี่ยงทราบ"
หวังเฉิงซินพูดพลางยิ้ม
ครู่หนึ่ง ปลายสายก็มีเสียงของเซี่ยงจวินดังขึ้น
"อาเจิ้ง ฉันเอง"
"คุณพ่อ ท่านหาผมหรือครับ?"
สวีเจิ้งถาม
"อืม มีเรื่องนิดหน่อย"
น้ำเสียงของเซี่ยงจวินฟังไม่ออกว่ามีอารมณ์อะไร
"บ่ายนี้เธอว่างไหม? มาที่เมืองหน่อย มาที่ห้องทำงานฉัน มีเรื่องอยากคุยด้วย"