"เอาล่ะ ออกเสร็จแล้ว ไปล้างหน้า ล้างเท้า เตรียมตัวนอนได้แล้ว"
ครึ่งชั่วโมงต่อมา สวีเจิ้งมองดูลูกสาวทั้งหลายแล้วพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
"พ่อครับ คืนนี้พ่อยังต้องทำงานอีกไหมครับ?"
อาใหญ่ดูจะจับใจความจากคำพูดของสวีเจิ้งได้ จึงถามขึ้นด้วยความสงสัย
"พ่อมีธุระนิดหน่อย ต้องออกไปข้างนอกสักหน่อย"
สวีเจิ้งกล่าว
"พวกหนูนอนก่อนได้เลย ไม่ต้องเป็นห่วงพ่อ"
"ต้องออกไปอีกแล้วเหรอ..."
น้องสามทำปากจู๋
"ช่วงนี้พ่อออกไปข้างนอกตอนกลางคืนบ่อยจัง"
"พ่อมีเรื่องต้องจัดการ"
สวีเจิ้งลูบหัวเธอเบา ๆ
"รอถนนสร้างเสร็จ พ่อจะอยู่บ้านกับพวกหนูทุกวันเลยดีไหม?"
"จริงเหรอคะ?"
"จริงสิ พ่อสัญญา"
เมื่อปลอบให้เด็ก ๆ ล้างตัวเสร็จและขึ้นเตียงนอนแล้ว สวีเจิ้งก็ค่อย ๆ ปิดประตูห้องใน แล้วกลับมายังห้องโถงกลาง
เซี่ยงชิงอวี๋เก็บกวาดห้องครัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว กำลังนั่งเย็บปักถักร้อยอยู่ใต้แสงตะเกียง
"ชิงอวี๋"
สวีเจิ้งเดินเข้าไปนั่งลงตรงข้ามกับเธอ
"มีเรื่องหนึ่ง จะบอกเธอ"
เซี่ยงชิงอวี๋เงยหน้าขึ้น วางเข็มกับด้ายในมือลง
"เรื่องอะไร?"
"คืนนี้ ผมต้องออกไปข้างนอกสักหน่อย"
สวีเจิ้งกล่าว
"ไปที่ตัวเมือง ช่วยสถานีตำรวจท้องที่จับกุมหม่าโหยวไฉ"
"อะไรนะ?"
สีหน้าเซี่ยงชิงอวี๋เปลี่ยนไปทันที เข็มในมือเกือบแทงมือตัวเอง "จับ...จับกุม? นาย...นายก็จะไปด้วยเหรอ?"
"อืม ผู้กำกับหลี่ให้ผมไปช่วย พี่ใหญ่คุ้นเคยกับโรงวัสดุก่อสร้างของหม่าโหยวไฉเป็นอย่างดี ผมจะพาเขาไปด้วยกัน ทำหน้าที่เป็นไกด์นำทางให้เจ้าหน้าที่ตำรวจ"