"ฝ่ายว่านฟู่กุ้ย ยังต้องเฝ้าต่อไป แต่ต้องระวังให้มากขึ้น"
สวีเจิ้งกำชับ
"คนผู้นี้โหดเหี้ยมและไร้ความปรานี ถ้าเขารู้ว่าเราสอดแนมอยู่ อาจเดือดร้อนถึงขั้นกัดไม่ปล่อย ให้พี่น้องสลับกันไป อย่าให้คนเดียวอยู่ที่เดียวเป็นเวลานาน"
"ผมเข้าใจแล้ว จัดเวรสลับกันเป็นที่เรียบร้อย"
หงเต๋อเฉวียนพยักหน้า
"ส่วนทางเงินมีทรัพย์..."
สวีเจิ้งหัวเราะเย็น
"สำนักงานอุตสาหกรรมและพาณิชย์เข้าไปเกี่ยวข้องแล้ว สองวันนี้เขาต้องวุ่นวายหัวหมุน นาฬิกา 'เมืองท่ากัง' เรือนนั้นเป็นช่องโหว่ แต่ตอนนี้หลักฐานของเรายังไม่เพียงพอ จะพุ่งเป้าไปแจ้งความก็เสี่ยงทำให้งูตื่น ตอนนี้ดูผลการสอบสวนของสำนักงานฯ ก่อน ดูว่าเฉียนโหย่วไฉจะพ่นอะไรออกมาได้บ้าง"
"อีกอย่าง ให้พี่สะใภ้คิดหาทางอีกครั้ง ดูว่าจะล้วงข้อมูลจากปากคนในครอบครัวของเงินมีทรัพย์ เกี่ยวกับนาฬิกาเรือนนั้น หรือผลประโยชน์อื่นที่ว่านฟู่กุ้ยมอบให้ ได้ละเอียดขึ้นอีกหรือไม่"
"ได้ครับ"
หงเต๋อเฉวียนรับคำ แล้วถามด้วยความกังวล
"อาหมิง คุณคิดว่าที่ว่านฟู่กุ้ยติดต่อคนของสำนักงานอุตสาหกรรมเบา จะเป็นเพราะใบอนุญาตเปิดโรงงานเสื้อผ้าของเรา หรือการป้อนวัตถุดิบในอนาคตหรือไม่? ผมได้ยินมาว่า วัตถุดิบบางอย่างที่ขาดแคลน เช่น ผ้าโพลีเอสเตอร์ดีๆ ผ้าดิบนั้น ต้องมีใบอนุญาตจากสำนักงานอุตสาหกรรมเบาถึงจะซื้อได้"
"เป็นไปได้มาก"
สายตาสวีเจิ้งเคร่งขรึม
"ว่านฟู่กุ้ยรู้ว่าทำอะไรเราโดยตรงไม่ได้ ก็คิดจะรัดคอเราจากข้างบน โรงงานเสื้อผ้าเพิ่งเริ่ม ถ้าวัตถุดิบถูกยึดหรือการอนุมัติเปิดกิจการถูกกลั่นแกล้ง นั่นถึงจะเป็นปัญหาจริงๆ ดูท่าเราต้องเตรียมตัวไว้ล่วงหน้าแล้ว"