มุมปากอวิ๋นเฟิงยกสูง “คอยดูว่าข้าจะฟันดาบสังหารคนปราบปีศาจของเจ้าให้ขาดเป็นสองท่อนได้อย่างไร!”
สิ้นเสียง เขาก็ถีบเท้าทั้งสองข้างไปด้านหลังอย่างแรง ร่างพุ่งทะยานไปข้างหน้า พร้อมชักกระบี่เสวียนเฟิงออกมา
กระบี่พลันออกจากฝัก สายลมเย็นยะเยือก
สมแล้วที่เป็นกระบี่ชั้นดี
ชั่วขณะที่อวิ๋นเฟิงตวัดกระบี่ บรรดาชายฉกรรจ์จากค่ายล่าสัตว์ปีศาจซึ่งยืนอยู่ใกล้ ต่างสัมผัสได้ถึงไอเย็นและจิตสังหารที่แผ่ออกมาจากกระบี่เสวียนเฟิงทันที
ผีโหวกับตู้กังเบียดกันอยู่แถวหน้า เมื่อสัมผัสได้ถึงไอสังหารเย็นเยียบดุจฝน ต่างก็มีสีหน้าเคร่งขรึม พลางเป็นห่วงเฉินสืออัน
บนแท่นประธาน เซียงฉู่สยงเผยสีหน้าพึงพอใจ ส่วนมุมปากหวังเทียนเหว่ยยกสูง
ผู้เชี่ยวชาญลงมือครั้งเดียวก็รู้ว่าเหนือชั้นหรือไม่
กระบี่นี้ของอวิ๋นเฟิงเปี่ยมด้วยพลัง อานุภาพคมกล้าปรากฏชัด แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหนึ่งรุ่นเก๋าบางคน เกรงว่าก็ยากจะต้านทาน
ในสายตาพวกเขา ศึกนี้อวิ๋นเฟิงต้องชนะอย่างแน่นอน
เฉียนซานเสวี่ยขมวดคิ้ว เย่ซีเฉิงเองก็เผลอขมวดคิ้วตามไปด้วย
กระบี่เสวียนเฟิงรวดเร็วยิ่ง เพียงชั่วพริบตาก็ฟันลงตรงหน้าเฉินสืออัน
ในจังหวะนั้นเอง เฉินสืออันขยับกาย ทำท่าที่คุ้นเคยที่สุดท่าหนึ่งออกมา—ชักดาบ!
เคร้ง!
เสียงเพิ่งดังขึ้น ดาบแนวขวางก็พ้นฝักแล้ว
กระบี่เสวียนเฟิงฟันออกมาก่อน ปลายกระบี่ยังห่างจากไหล่เฉินสืออันเพียงสามชุ่น แสงเย็นวาบหนึ่งพลันสว่างขึ้นตรงหน้าอกของอวิ๋นเฟิง
ฉึก!
ดาบแนวขวางของเฉินสืออันฟันทะลวงเข้าไปในอกอวิ๋นเฟิงอย่างหนักหน่วง!
แสงโลหิตวาบขึ้น!
อวิ๋นเฟิงครางอู้อี้ ร่างพร้อมกระบี่ปลิวกระเด็นออกไป