เฉินสืออันเผยรอยยิ้มบาง “ก่อนหน้านี้ข้าเคยรับปากเถ้าแก่จางไว้ว่า หากมีแก่นปีศาจอยู่ในมือ จะมาหอของท่านเป็นที่แรก วันนี้พอดีได้ทำตามสัญญาเสียที
แต่มีข้อแม้ว่า ราคาที่เถ้าแก่จางเสนอจะต้องเป็นธรรมและสมเหตุสมผล”
จางกุ้ยตบอก “ผู้บัญชาการเฉินวางใจได้ ในค่ายเฟิงฉี่แห่งนี้ หอสมบัติซื่อทงของพวกเราย่อมเสนอราคาสูงที่สุดอย่างแน่นอน”
“เรื่องนี้ข้าเชื่ออย่างแน่นอน” เฉินสืออันยิ้มบาง ๆ
จางกุ้ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง “เช่นนั้น แก่นปีศาจระดับหนึ่งหนึ่งเม็ด แลกกับโอสถชำระไขกระดูกสามเม็ด เป็นอย่างไร?”
เฉินสืออันเลิกเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย “ตอนอยู่เมืองเจิ้นหวง ข้าก็เคยไปสอบถามราคา แก่นปีศาจระดับหนึ่งหนึ่งเม็ด อย่างน้อยก็แลกโอสถชำระไขกระดูกได้ถึงหกเม็ด
ราคาที่เถ้าแก่จางเสนอมา ต่ำไปสักหน่อยหรือไม่?”
จางกุ้ยยิ้มประจบ “ผู้บัญชาการเฉิน ราคาที่ข้าเสนอนี้ถือว่าสูงที่สุดในค่ายเฟิงฉี่แล้ว
หากไม่เชื่อ ท่านไปถามที่อื่นดูก็ได้ ข้ากล้ารับรองเต็มร้อยว่าราคาสูงสุดที่พวกเขาเสนอได้ก็มีแค่โอสถชำระไขกระดูกสองเม็ดเท่านั้น
ราคาที่เมืองเจิ้นหวง ผู้บัญชาการเฉินกล่าวไม่ผิด
แต่พวกเราหอสมบัติซื่อทงต้องนำโอสถชำระไขกระดูกมาจากราชวงศ์เซิ่งอู่ เป่ยเลี่ยง และหนานชิ่ง ทั้งยังต้องคอยวิ่งเต้นติดต่อหลายทอด ระหว่างทางก็ต้องเสี่ยงภัยมหาศาล
ราคาจึงไม่อาจเท่ากับเมืองเจิ้นหวงได้”
เฉินสืออันพยักหน้า “เรื่องนี้ข้าเห็นด้วย
แต่ข้าไม่เหมือนผู้ขายรายอื่น แก่นปีศาจของข้ามีมากพอ ทั้งยังมีแหล่งสินค้าแน่นอน
หากราคาของท่านทำให้ข้าพอใจ ข้าก็ยินดีร่วมมือกับหอของท่านในระยะยาว”