สามวันเวลาผ่านไปโดยเร็ว
เกือบจะเอาวันเอาคืนเข้าสู้กัน เฉินสืออันก็เพิ่มจำนวนครั้งการชักกระบี่เป็นหนึ่งหมื่นครั้งในที่สุด
เขาคาดการณ์ไว้ไม่ผิด ครั้งที่สามพันของการชักกระบี่ ร่างกายถูกชำระล้างไขกระดูกอีกครั้ง
จนถึงครั้งที่เจ็ดพัน ทุกครั้งที่ถึงหลักพัน ช่องท้องจะเกิดกระแสอนอุ่นขึ้นมา ชำระล้างวรกาย
เพียงแต่ครั้งที่แปดพันและเก้าพันนั้นไร้ความเคลื่อนไหว
การชำระล้างเจ็ดครั้ง การล้างไขกระดูกชำระวรกายของเขาก็สิ้นสุดลง
ชักกระบี่หนึ่งหมื่นครั้ง บรรลุเป้าหมายเล็กที่วางไว้
ผลประโยชน์ที่เขารอคอยนั้นไม่ปรากฏ มีเพียงแผ่นศิลาลึกลับที่แสดงตัวเลขหนึ่งหมื่น
อย่างไรก็ตาม เฉินสืออันก็ไม่ได้ผิดหวังมากนัก
บัดนี้ ร่างกายของเขาไม่เหมือนเมื่อก่อน เหนือกว่าชาติก่อนมาก นับได้ว่ามีทุนตั้งตัวบ้างแล้ว
…………………
"พี่สะใภ้ ผมออกไปธุระสักหน่อย"
ถึงเวลานัดหมายแล้ว เฉินสืออันต้องไปพบจ้าวเต๋อเซิ่ง
"ตอนเย็นกลับมากินข้าวไหม?" ซูฉิงโหรวถามเสียงเบา
สี่วันมานี้ เฉินสืออันไม่ย่างก้าวออกจากประตู หมกตัวอยู่ในห้องฝึกชักกระบี่ทั้งวัน
หากเป็นเมื่อก่อน นี่เป็นเรื่องที่คิดไม่ถึงเลย
ด้วยเหตุนี้ ซูฉิงโหรวและเฉินเถียนเถียนจึงเริ่มรู้สึกว่าเฉินสืออันเปลี่ยนไปจริง ๆ ท่าทีที่มีต่อเขาก็เปลี่ยนไปบ้าง
"ถ้าผมไม่กลับมา พวกคุณกินก่อนเถอะ ไม่ต้องเป็นห่วงผม" เฉินสืออันทิ้งคำพูดไว้หนึ่งประโยค ก้าวยาว ๆ ออกไปนอกประตู
"น้องสาม"
ซูฉิงโหรวเอ่ยอีกครั้ง "เรื่องภาษีสร้างค่าย ฉันจะหาทางเอง
อย่าไปพนันอีกเลย อีกไม่นานเจ้าจะมีครอบครัว ก็ควรมีอาชีพที่มั่นคง ต้องวางแผนอนาคต"
เฉินสืออันรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าซูฉิงโหรวจะมีทางแก้ปัญหาเรื่องภาษีสร้างค่ายได้
แต่ตอนนี้เขาไม่มีเวลาสอบถาม รอยยิ้มบาง ๆ "พี่สะใภ้ ผมไม่ได้ไปพนัน มีธุระต้องจัดการต่างหาก"
พูดจบ เขาก็ก้าวยาว ๆ ออกจากลานบ้าน
……………………
มาถึงนอกป่าที่เคยพบกันครั้งก่อน เฉินสืออันไม่ได้เข้าไปทันที แต่เดินอ้อมป่าอย่างเงียบ ๆ รอบหนึ่ง ไม่พบสิ่งผิดปกติ จึงค่อย ๆ เดินเข้าไป
จ้าวเต๋อเซิ่งรออยู่ในป่าตั้งแต่เช้า เห็นเฉินสืออันยังคงมาคนเดียวเช่นเดิม