“ข้าพูดเพียงว่าเป็นยอดฝีมือที่ใช้ดาบ มิได้บอกว่าเป็นฮวงเตาเสียหน่อย” จางชิงเฟิงตอบอย่างเฉยชา
ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นผู้ฝึกยุทธ์ผู้นั้นกำลังจะเอ่ยปาก กู้เซียวเทียนก็ยกมือห้าม พลางยิ้มกล่าวว่า “พี่จาง ข้ายังไม่ได้ตัดสินว่าคนผู้นี้เป็นฮวงเตาหรือไม่ วันนี้พวกเรามาที่นี่ ก็เพื่อยืนยันเรื่องนี้มิใช่หรือ?
น่าเสียดายที่คนผู้นั้นส่งข่าวมาแล้วกลับไม่กล้าเผยตัว ทำให้พวกเราเสียเที่ยวเปล่า
ข้าอุตส่าห์จัดขบวนใหญ่โตถึงเพียงนี้ หากคนที่ส่งข่าวมาเป็นฮวงเตาจริง ๆ ก็น่าผิดหวังยิ่งนัก”
จางชิงเฟิงหัวเราะเบา ๆ “ประมุขกู้ก็อาจเป็นไปได้ว่าเหล่าลูกน้องของท่านหาตัวฮวงเตาไม่พบเสียที จึงกลัวว่าจะรายงานท่านไม่ได้ เลยแต่งเรื่องแสดงละครฉากนี้ขึ้นมาเอง”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ยอดฝีมือขั้นผู้ฝึกยุทธ์จากเมืองเจิ้นหวงและองครักษ์ของกู้เซียวเทียนต่างเผยสีหน้าโกรธขึ้ง
กู้ชิงเหยายิ้มแย้ม “ผู้อาวุโสจาง การที่ท่านยอมลงมือจัดการฮวงเตา นับเป็นเกียรติอันยิ่งใหญ่ของป้อมปราการหลิวซือ
พวกเขาคงไม่ตื้นเขินถึงขั้นจัดฉากละครเช่นนี้หรอก
บางทีคนของพวกเราที่มากันมากเกินไป จึงทำให้ฮวงเตาไม่กล้าเผยตัว
หากผู้อาวุโสจางมาคนเดียว ไม่แน่ว่าฮวงเตาอาจปรากฏตัวก็ได้”
จางชิงเฟิงขมวดคิ้ว “ข้าบอกพวกเจ้าแล้วไม่รู้กี่ครั้งว่า แค่จัดการฮวงเตาคนเดียว ข้าคนเดียวก็เหลือเฟือ พวกเจ้าไม่จำเป็นต้องยกขบวนใหญ่โตเช่นนี้มา”
กู้เซียวเทียนเผยสีหน้าจนใจ “เรื่องนี้จะโทษข้าก็ไม่ได้ ตอนฮวงเตาส่งข่าวมา เขาไม่ได้ปิดบังอะไรเลย