“คลื่นพลังหยวน!”
“พวกเจ้าบรรลุขั้นผู้ฝึกยุทธ์กันหมดแล้วหรือ!”
หู่ว่านหลี่ตกตะลึงอย่างยิ่ง ถึงกับอุทานออกมา
เขาไม่เคยคาดคิดแม้ในฝันว่า ผู้ใต้บังคับบัญชาสองคนของเฉินสืออันซึ่งหน้าตาธรรมดาและไม่มีชื่อเสียงเรียงนาม จะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเข้าขั้นทั้งคู่
ยิ่งไปกว่านั้น คนทั้งสองยังแข็งกร้าวและหัวรั้นนัก พูดกันไม่กี่คำก็ลงมือทันที
ยามนี้หู่ว่านหลี่นึกเสียใจแทบไม่ทัน หากรู้แต่แรกว่าคนของเฉินสืออันแข็งกร้าวถึงเพียงนี้ เขาคงไม่ทำเป็นวางท่าใหญ่โตและเดินเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ตอนนี้จึงกลายเป็นเป้านิ่งไปเสียแล้ว
ในเวลาเดียวกัน หลังผีโหวซัดคู่ต่อสู้กระเด็น ร่างก็วูบไปข้างหน้าอีกครั้ง มือขวากำหมัด กระแทกใส่หน้าอกของหู่ว่านหลี่อย่างแรง
หมัดนี้เป็นวิชาหมัดซานหยางเปิง
หู่ว่านหลี่มีระดับการฝึกฝนเพียงขั้นหลังฟ้าระดับแปด จะต้านหมัดของผีโหวได้อย่างไร
อีกทั้งผีโหวยังรวดเร็วยิ่ง เขาไม่มีทางหลบพ้น
ขณะที่หมัดของผีโหวกำลังจะกระแทกเข้าหน้าอกหู่ว่านหลี่ เฉินสืออันก็เอ่ยเสียงเรียบว่า “หยุดมือ!”
ผีโหวฝืนหยุดร่างลง แล้วดึงหมัดกลับมา
แม้จะหยุดมือแล้ว แต่เขาก็ไม่ได้ถอยไปไหน เพียงยืนนิ่งอยู่ห่างจากหู่ว่านหลี่สองก้าว จ้องเขาเขม็งราวกับเสือจ้องเหยื่อ
หากหู่ว่านหลี่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย หรือเฉินสืออันมีคำสั่งใด เขาก็จะลงมือด้วยความเร็วปานสายฟ้า ฟาดฟันหู่ว่านหลี่ให้ถึงตายทันที
ขณะเดียวกัน ตู้กังก็ไม่ได้อยู่เฉย เขาไปยืนอยู่อีกด้านของหู่ว่านหลี่ ดวงตาจับจ้องเหล่าทหารองครักษ์ที่อยู่ด้านหลังอย่างไม่ละสายตา