สัตว์ปีศาจมีประสาทสัมผัสต่ออันตรายเฉียบไวเป็นอย่างยิ่ง
หมาป่าหลังเหล็กทั้งสองสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตรายจากร่างของเฉินสืออัน จึงยังไม่เปิดฉากโจมตีในทันที และอาจเลือกหนีไปก็ได้
เฉินสืออันต้องการฉวยโอกาสนี้ทะลวงขั้นพลังให้ถึงขั้นสี่ในคราวเดียว ย่อมไม่ยอมปล่อยให้สัตว์ปีศาจทั้งสองหนีไปเป็นแน่
เมื่อเห็นสหายถูกสังหาร ซ้ำศพยังถูกเหยียบย่ำ ความดุร้ายของหมาป่าหลังเหล็กทั้งสองก็ถูกกระตุ้นขึ้น
พวกมันพลันคำรามก้อง ย่อตัวลงอย่างรวดเร็ว ก่อนพุ่งเข้าใส่เฉินสืออันอย่างดุดัน
เฉินสืออันหรี่ตาลง ขาทั้งสองถีบพื้นอย่างแรง พุ่งทะยานเข้าหาหมาป่าหลังเหล็กทั้งสองด้วยความเร็วสูง
ขณะที่ยกดาบอสนีสะเทือนขึ้นอย่างรวดเร็ว พลังหยวนในห้วงจิตก็ทะลักเข้าโจมตีศีรษะของหมาป่าหลังเหล็กทางซ้ายอย่างบ้าคลั่ง
หมาป่าหลังเหล็กทางซ้ายถูกพลังจิตโจมตี ร่างที่กำลังพุ่งทะยานพลันชะงักงัน หยุดนิ่งอยู่กับที่
ในเวลาเดียวกัน เฉินสืออันกระโจนขึ้นกลางอากาศ ดาบอสนีสะเทือนแหวกอากาศ ฟาดฟันใส่หมาป่าหลังเหล็กทางขวาอย่างรวดเร็วสุดขีด
กระบวนท่าแรกของวิชาดาบต้าเหยี่ยน ตัดภูผา สำแดงออกมาอย่างเกรี้ยวกราด
ดาบนี้เขาไม่ได้เล็งเอวที่เปราะบางของหมาป่าหลังเหล็ก แต่ฟันใส่กะโหลกอันแข็งแกร่งที่สุดของมันโดยตรง
หมาป่าหลังเหล็กมั่นใจว่ากะโหลกของตนแข็งแกร่ง จึงไม่คิดหลบหลีก กลับตวัดกรงเล็บหมาป่าอย่างรวดเร็ว หมายข่วนหน้าอกของเฉินสืออัน
เคร้ง!
เมื่อเห็นกรงเล็บหมาป่าฟาดเข้ามา มือซ้ายของเฉินสืออันก็ยื่นออกไปดุจสายฟ้า ชักดาบตัดวายุที่เอวออกมา