ค่ายเฟิงฉี่ ถนนสายตะวันออก จวนผู้บัญชาการกองอารักขาเมือง
ทหารกองอารักขาเมืองหกนายที่เฝ้าประตูใหญ่กำลังพูดคุยกันอย่างเอื่อยเฉื่อย
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักทึบที่ประสานจังหวะกันก็ดังมาจากถนน
เหล่าบุรุษรีบเงยหน้าขึ้น ก็เห็นชายฉกรรจ์จากค่ายล่าสัตว์ปีศาจกว่ายี่สิบคนกำลังเดินตรงเข้ามาอย่างรวดเร็ว ทุกคนมีอาวุธครบมือ แววตาคมกริบ ท่าทางดุดัน
ยิ่งไปกว่านั้น เป้าหมายของพวกเขาก็คือจวนผู้บัญชาการ
ชายฉกรรจ์ทั้งหกพลันหน้าถอดสี ต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก
การเฝ้าประตูใหญ่เป็นหน้าที่ของพวกเขา แต่มีชายฉกรรจ์จากค่ายล่าสัตว์ปีศาจมากมายขนาดนี้บุกเข้ามา พวกเขาจะกล้าขวางหรือ?
อย่าว่าแต่เกือบสามสิบคนเลย ต่อให้มีเพียงคนเดียว พวกเขาก็ต้องคิดให้รอบคอบ
คนในค่ายล่าสัตว์ปีศาจล้วนเป็นยอดฝีมือที่รับมือคนสิบคนได้โดยลำพัง ฝีมือเหนือกว่ากองอารักขาเมืองมากนัก
ขณะที่พวกเขายังลังเล ชายฉกรรจ์ที่เดินนำหน้าซึ่งร่างสูงใหญ่ราวกับหอเหล็กก็มาถึงหน้าประตูจวนผู้บัญชาการแล้ว เขาคือตู้กัง
“รีบไปเรียกหวังเทียนเหว่ยออกมาคุย!”
เสียงของตู้กังกังวานยิ่งนัก จนทหารกองอารักขาเมืองทั้งหกที่เฝ้าอยู่หน้าประตูหูอื้ออึง
ชายหน้าก่ำที่เป็นหัวหน้ากัดฟันแน่น ก่อนตะโกนทั้งที่ใจไม่สู้ว่า “ช่างกล้านัก ถึงกับเรียกชื่อผู้บัญชาการของพวกเราโดยตรง...”
เขายังพูดไม่ทันจบ ก็ได้ยินเสียงเพียะดังสนั่น
ชายหน้าก่ำหมุนคว้างอยู่กับที่สามรอบ ก่อนล้มลงกับพื้น บนใบหน้าปรากฏรอยฝ่ามือชัดเจน
ขณะเดียวกัน ผีโหวกับจูเหนิงก็นำชายฉกรรจ์จากค่ายล่าสัตว์ปีศาจที่เหลือมาถึงหน้าประตู ตั้งแถวเป็นขบวนสี่เหลี่ยม ทุกคนแผ่กลิ่นอายสังหาร