สหายจอมปลอมและเหล่าลูกสมุนของซ่งอวี้หมิงพากันโกรธเกรี้ยว พุ่งเข้าใส่ชาวบ้านบนถนน
ชาวบ้านหวาดกลัว ต่างพากันหลบหนี
เมื่อเห็นว่าสถานการณ์กำลังจะวุ่นวาย เหล่าบุรุษแห่งค่ายสังหารสามประการที่นิ่งเงียบไม่เคลื่อนไหวมาโดยตลอด ในที่สุดก็ลงมือ
พวกเขาทะยานออกจากที่พักอย่างรวดเร็ว เพียงไม่กี่ลมหายใจก็มาขวางอยู่เบื้องหน้าสวีหยุนและคนอื่น ๆ
โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย พวกเขารัวหมัดเตะต่อยใส่พวกนั้น ทันใดนั้นคนกว่าสิบคนที่ซ่งอวี้หมิงพามาก็ถูกซ้อมจนร้องโอดครวญ
พวกเขาไม่ได้ชักดาบ ใช้เพียงหมัดกับเท้า
หมัดกระแทกเนื้อ เท้ากระแทกกระดูก
ยังไม่ถึงสิบอึดใจ ชายหญิงกว่าสิบคนที่เมื่อครู่ยังวางท่าโอหัง หยิ่งผยองจนไม่เห็นใครอยู่ในสายตา ก็ล้มกองอยู่บนพื้น ส่งเสียงร้องครวญครางไม่ขาดสาย
ชาวบ้านบนถนนเห็นภาพเช่นนี้ ต่างหยุดความวุ่นวาย พากันโห่ร้องชื่นชมเสียงดัง
「ค่ายสังหารสามประการ ยอดเยี่ยมมาก!」
「ซ้อมเลย! ซ้อมให้หนัก!」
「ไล่พวกลูกสมุนกับคนทรยศกลุ่มนี้ออกจากค่ายเฟิงฉี่ไป!」
…………
เสียงตะโกนของผู้คนดังเป็นระลอก ระลอกหนึ่งดังกว่าอีกระลอก
ซ่งอวี้หมิงได้แต่มองคนของตนถูกซ้อมจนล้มลงกับพื้น แต่ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย ทำได้เพียงยืนตะโกนอยู่ข้าง ๆ
「พวกเจ้าช่างบังอาจนัก กล้าลงมือกับคนของข้าได้อย่างไร? รู้หรือไม่ว่าตอนนี้บิดาข้าเป็นตัวแทนของเมืองเจิ้นหวงประจำค่ายเฟิงฉี่ การทำร้ายคนของข้าก็เท่ากับตบหน้าเมืองเจิ้นหวง!
พวกเจ้าจบสิ้นแล้ว ค่ายสังหารสามประการของพวกเจ้าก็จบสิ้นแล้ว!
อีกไม่นาน ท่านผู้ใหญ่จากเมืองเจิ้นหวงจะมาถึง แล้วกำจัดค่ายสังหารสามประการของพวกเจ้าให้สิ้นซาก!」