มนุษย์ปุถุชน: เริ่มต้นจากการชักดาบสามแสนครั้ง

ตอนที่ 142 สามัญชน: เริ่มต้นจากชักดาบสามแสนครั้ง

6 นาที· 1.5K คำ

ภายในรถม้าคันอื่น ๆ ก็มีคนยื่นหน้าออกมามองเช่นกัน เมื่อเห็นบรรยากาศของเมืองเจิ้นหวง ต่างก็ถูกภาพตรงหน้าสะกดจนตะลึง แววตาของแต่ละคนซับซ้อน ส่วนใหญ่เต็มไปด้วยความอิจฉาและปรารถนา

เดิมทีพ้นเวลาเปิดประตูเมืองไปแล้ว แต่ทหารบนกำแพงเมืองเห็นว่าเป็นหลิวมู่ ก็รีบเปิดประตูที่ปิดลงไปแล้วให้ขบวนรถเข้าเมือง

ยามนี้ใกล้ถึงเวลายามไฮ่แล้ว หากเป็นที่ค่ายเฟิงฉี่ บนท้องถนนคงแทบไม่มีผู้คนสัญจร

แต่ในเมืองเจิ้นหวง ร้านค้าริมถนนยังเปิดประตูอยู่ ทั้งยังมีผู้คนหลั่งไหลมารวมตัวกัน

ยิ่งเป็นถนนที่มีโรงเหล้าและหอนางโลมตั้งเรียงราย ก็ยิ่งคลาคล่ำไปด้วยผู้คน เสียงอื้ออึงครึกครื้น

บุคคลสำคัญจากป้อมปราการใหญ่ทั้งหลายแห่งซากปรักต่างพากันยื่นศีรษะออกมาจากหน้าต่างรถม้า มองสิ่งแปลกใหม่และบรรยากาศคึกคัก สีหน้าของทุกคนล้วนเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงและอิจฉา

ขบวนรถแล่นไปตามถนนและตรอกซอกซอยในเมืองเจิ้นหวงราวสองเค่อ ในที่สุดก็หยุดลง

ถนนที่หยุดรถอยู่ใกล้กับลานกลางเมืองเจิ้นหวง

ชุมนุมยอดฝีมือจะจัดขึ้นที่ลานกลางเมือง เมืองเจิ้นหวงจึงจัดเตรียมโรงเตี๊ยมหลายแห่งบนถนนใกล้ลานกลางเมืองไว้ต้อนรับผู้คนจากซากปรัก

หลังรถม้าหยุดลง หลิวมู่ก็รวบรวมทุกคนมาเรียกชื่อเพื่อตรวจสอบจำนวน

จากนั้นเขากระแอมเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน เดิมทีแม่ทัพเกาตั้งใจจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับและเลี้ยงส่งพวกท่าน แต่เกิดเรื่องด่วนขึ้นกะทันหัน จึงจำต้องยกเลิก ขอทุกท่านโปรดอภัย

ถึงกระนั้น โรงเตี๊ยมที่พวกท่านเข้าพักก็เตรียมอาหารไว้พร้อมแล้ว ขอเชิญแขกผู้มีเกียรติทุกท่านรับประทานรองท้องกันไปก่อน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป