ยาอมชำระไขกระดูกเม็ดที่สามหลั่งลงสู่ท้อง
ราวหนึ่งช่วงก้านธูปผ่านไป เฉินเถียนเถียนก็ยังคงส่งกลิ่นเหม็นเน่าออกมาจากกาย พร้อมกับขับของเสียสีดำออกมาอีกครั้ง
จ้าวหลิงถึงกับสับสนไปหมด
นางเริ่มสงสัยว่าตนเองตาฝาดหรือหูแว่วไปหรือไม่
ด้วยเล็บขยุ้ยลงบนฝ่ามือ รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ฝ่ามือ จึงยอมเชื่อความจริงที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า
ยาอมชำระไขกระดูกสามเม็ด ชำระไขกระดูกถึงสามครั้ง!
ไม่เคยได้ยินมาก่อน!
จนเมื่อฤทธิ์ยาของยาอมชำระไขกระดูกเม็ดที่สามหมดลง เฉินสืออันจึงให้เฉินเถียนเถียนลุกขึ้นได้
เพื่อไม่ให้รบกวนซูฉิงโหรว เขาจึงให้จ้าวหลิงพาเฉินเถียนเถียนไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า
สองเค่อผ่านไป
จ้าวหลิงมาที่ห้องของเฉินสืออันอีกครั้ง
“เจ้าบอกเรื่องยาอมชำระไขกระดูกกับเถียนเถียนแล้วหรือ?” เฉินสืออันเอ่ยถามเสียงเบา
จ้าวหลิงพยักหน้า “ข้าบอกนางแล้ว ว่าเรื่องในคืนนี้ห้ามบอกใครทั้งสิ้น รวมถึงพี่ฉิงโหรวด้วย”
“ปากเถียนเถียนแน่นนัก เจ้าวางใจได้” เฉินสืออันเสริมอีกประโยค
“ข้ารู้ว่าเจ้าอยากพูดอะไร”
จ้าวหลิงเม้มปาก “สิ่งที่ข้ารับปากไว้ ข้าจะทำตามแน่นอน ข้าจะสอนไล่จันทร์เจ็ดท่วงท่าให้กับนาง”
เฉินสืออันมุมปากยกขึ้น “ข้าย่อมเชื่อใจเจ้า”
พูดถึงตรงนี้ เขาก็เปลี่ยนเรื่อง “เจ้าคิดว่า เถียนเถียนยังชำระไขกระดูกได้อีกหรือไม่?”
จ้าวหลิงไม่แน่ใจนัก “ชำระไขกระดูกได้ถึงสามครั้ง ก็นับเป็นอัจฉริยะที่น่าทึ่งแล้ว ในอนาคตมีโอกาสอย่างมากที่จะกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในสามขั้นสูงสุด
เจ้าอยากให้ชำระไขกระดูกอีกหลายครั้ง ไม่คิดว่ามันโลภเกินไปหน่อยหรือ?”
เฉินสืออันผ่อนลมหายใจเบา ๆ “ยาอมชำระไขกระดูกสามเม็ด ชำระไขกระดูกสามครั้ง น่าตกตะลึงจริง ๆ
หากไม่ได้ยาอมชำระไขกระดูกสักสองสามเม็ดมาให้เถียนเถียนลอง จะยอมแพ้ได้อย่างไร?”
จ้าวหลิงพยักหน้า “หากเจ้ามีหนทางหามันมาได้ ข้าเห็นด้วยแน่นอน”
พูดถึงตรงนี้ นางก็เสริมอีกประโยค “พรสวรรค์ทางยุทธ์ที่ดีเช่นนี้ น่าเสียดายที่เกิดในซากปรักอันแห้งแล้งเช่นนี้
หากได้ออกจากซากปรัก ได้รับการฝึกฝนจากสำนักใหญ่หรืออำนาจใหญ่ ๆ รับรองว่าต้องกลายเป็นผู้อยู่ในสามขั้นสูงสุดได้แน่”
เฉินสืออันดวงตาเป็นประกาย ครุ่นคิดอะไรบางอย่าง