ฟู่หนานเทียนคิดจะช่วยลงมือสักหน่อย ทว่าเฉินสืออันเคลื่อนไหวรวดเร็ว ทั้งยังคล่องแคล่วเสียจนไม่มีช่องให้เขาแทรกมือ
เขานั่งอยู่ด้านข้าง จึงเห็นสีหน้าของบุตรสาวได้พอดี
มุมปากขยับคล้ายอยากเอ่ยบางอย่าง แต่สุดท้ายก็ได้แต่กลืนคำพูดลงคอ
ขณะเดียวกัน เขาลอบถอนหายใจ ดวงตาขุ่นมัวคู่นั้นเผยความเจ็บปวดออกมา
หลายปีมานี้ สองพ่อลูกถูกกักขังอยู่ในค่ายเฟิงฉี่
ยามที่ลู่เฉินหยางอารมณ์ดี ฟู่หนานเทียนจึงจะมีโอกาสได้พบฟู่หยิงหยิงเป็นครั้งคราว
เขาย่อมรู้ดีว่าฟู่หยิงหยิงถูกลู่เฉินหยางย่ำยีอย่างแสนสาหัส
ในใจเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดที่มีต่อบุตรสาวคนนี้
ยามป้อมปราการชิงหยางถูกตีแตก ฟู่หยิงหยิงเพิ่งมีอายุสิบหกปี ยังไม่ได้ออกเรือน
แต่เพียงชั่วข้ามคืน นางกลับเปลี่ยนจากบุตรีเจ้าเมืองกลายเป็นของเล่นให้ผู้อื่นย่ำยีตามอำเภอใจ…………
หากเป็นสตรีที่จิตใจไม่เข้มแข็งพอ คงแตกสลายจนเสียสติไปนานแล้ว
ทว่าในเวลานี้ แววตาที่ฟู่หยิงหยิงมองเฉินสืออันกลับเผยความรู้สึกบางอย่างออกมาอย่างชัดเจน
เฉินสืออันช่วยฟู่หยิงหยิงออกมาจากขุมนรก อีกทั้งยังหล่อเหลา สง่างาม มีบุคลิกโดดเด่น และสุภาพอ่อนโยน นางมีปฏิกิริยาเช่นนี้นับเป็นเรื่องปกติ
แต่ถึงอย่างไร นางก็ถูกลู่เฉินหยางย่ำยีมาหลายปี ส่วนเฉินสืออันนั้นเป็นยอดบุรุษในหมู่คน
ความรู้สึกนี้จะมีวันสมหวังได้อย่างไร?
ยามนี้ฟู่หนานเทียนขมขื่นใจอย่างยิ่ง แทบอยากตบหน้าตัวเองแรง ๆ สักฉาด
เขาตำหนิตัวเองอย่างหนัก เหตุใดในตอนนั้นจึงปกป้องบุตรสาวของตนไว้ไม่ได้?