ทั้งสี่คนกำลังคลานอย่างร่าเริง พอได้ยินเสียงก็หยุดพร้อมกัน
พวกเขายังคงอยู่ในท่าคลานสี่ขา หันไปมองทางประตูรั้ว ใบหน้ายังมีรอยยิ้มเบิกบานที่ไม่ทันเก็บซ่อน
แต่เมื่อเห็นคนหนึ่งกำลังถือกล้องหันมาทางพวกเขา แถมยังถืออุปกรณ์ถ่ายทอดสดอยู่ สีหน้าของทุกคนก็แข็งค้างทันที แววตาเผยความลนลาน ทำอะไรไม่ถูก และกระอักกระอ่วน
ฉู่อีอีสูดหายใจลึก ก่อนเดินเข้าไปดึงประตูเปิด
ชาวเน็ตเองก็ได้สติกลับมา แล้วเริ่มพูดคุยกันอย่างบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม
[เมื่อกี้มันอะไรกันน่ะ? เหมือนฉันเห็นคุณฟู่ นั่นคุณฟู่ใช่ไหม? ในข่าวการเงินเขาเคร่งขรึม ไม่ยิ้มไม่แย้มมาตลอด ไม่นึกเลยว่าตอนอยู่ลับหลังจะชอบคลานบิดตัวอยู่บนพื้นอย่างมืดมนเหมือนพี่อีด้วย?]
[ไม่ใช่แค่คุณฟู่หรอก... ในอีกสามคนที่เหลือ ฉันเคยเห็นสองคนในข่าวซุบซิบ คนหนึ่งคือเสิ่นหยวน เจ้าพ่อวงการบันเทิง อีกคนคือหรงสือ ทายาทเศรษฐีแห่งไห่เฉิง]
[ส่วนอีกคนฉันรู้จัก เขาคือชิวเฟิง ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาชื่อดังทั้งในและต่างประเทศ คนที่เรียนจิตวิทยาน่าจะรู้จักกันหมด]
[เชี่ย ๆ พวกเขามีสถานะไม่ธรรมดากันทั้งนั้นเลยเหรอ? ไม่นึกเลยว่าพวกตัวท็อปจะวางมาดสง่างามดูดีต่อหน้าคนอื่น แต่ลับหลังเล่นกันสุดเหวี่ยงขนาดนี้]
[พวกเขาเป็นแบบนี้อยู่แล้ว หรือโดนพี่อีชักนำกันแน่?]
[ชักนำอะไร! เรียกว่าพี่อีปลุกสัญชาตญาณดั้งเดิมของพวกเขา ทำให้ได้ค้นพบตัวตนต่างหาก อย่ามาใส่ร้ายพี่อีของฉันนะ!]