“ตึง!”
จอห์นทุบโต๊ะอย่างแรง ก่อนตวาดด้วยความโมโห “ฉันไม่เชื่อเรื่องงมงายพรรค์นั้นหรอก ฉู่อีอีเป็นคนเป็น ๆ ชัด ๆ!”
“ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเธอจะหาพวกเราเจอ!”
“ต่อให้เธอมาถึงที่นี่จริง พวกเรามีคนตั้งเยอะ เธอก็เข้ามาใกล้ไม่ได้หรอก!”
“พวกแกมันไร้ประโยชน์จริง ๆ อย่าขี้ขลาดนักสิ!”
ทุกคนมองเจย์ บาวเออร์ คล้ายอยากพูดแต่ก็ไม่กล้า
สุดท้ายก็ไม่มีใครพูดอะไรออกมา
พวกเขาได้แต่หวังว่าฉู่อีอีจะหาที่นี่ไม่เจอจริง ๆ
ตอนนี้แค่ได้ยินชื่อฉู่อีอี ขนทั่วร่างก็ลุกชันแล้ว
จอห์นพูดว่า “ส่งคนออกไปต่อ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะจัดการผู้หญิงคนนั้นไม่ได้!”
“ผู้หญิงหัวเซี่ยแค่คนเดียว อย่าหวังว่าจะมาเล่นกลหลอกฉันได้!”
“คนหัวเซี่ยที่เคยมาแข่งก่อนหน้านี้ ล้วนถูกฉันจัดการจนยอมสยบกันหมด ฉู่อีอีก็ไม่มีทางเป็นข้อยกเว้น!”
“อำนาจของประเทศอเมริกาจะให้ใครมาท้าทายไม่ได้!”
ไม่มีใครห้ามเขา
พวกเขากลัวฉู่อีอี แต่ก็หวังว่าจอห์นจะปราบเธอได้
จอห์นส่งทีมออกไปอีกทีมทันที
สองชั่วโมงต่อมา ทีมดังกล่าวก็ขาดการติดต่ออีกครั้ง
จอห์นไม่ยอมเชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติ จึงให้คนไปหามาอีกกลุ่ม คราวนี้ยังสั่งให้เปิดวิดีโอคอลตลอดทาง เขาอยากเห็นให้ชัดว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
แต่เฮลิคอปเตอร์บินไปได้ครึ่งทาง ภาพในวิดีโอก็ดับวูบ ไม่นานหลังจากนั้น ทีมดังกล่าวก็ขาดการติดต่ออีกครั้ง
จอห์นทรุดนั่งลงบนเก้าอี้ ใบหน้าซีดเผือด “นี่มันเรื่องอะไรกันแน่ หรือฉู่อีอีจะไม่ใช่คนจริง ๆ?”
“ไม่ ไม่มีทาง!”