“คุณชายใหญ่กู้ วางใจเถอะ ถ้าพวกเราถูกจับได้ พวกเราจะรับผิดทั้งหมด ไม่มีทางซัดทอดคุณแน่นอน!” ใครคนหนึ่งพูดขึ้น
กู้เยี่ยนส่ายหน้า “พูดไปตามความจริงก็พอ ไม่ต้องปิดบังแทนฉัน”
“ตอนนี้ฉันก็ไม่ได้ต่างจากพวกเขาสักเท่าไร”
“ฉันไม่ใช่คนดี ได้รับผลกรรมก็สมควรแล้ว”
พวกเขาอึกอักเหมือนอยากพูดอะไรสักอย่าง
สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร ก่อนขับรถจากไป
กู้เยี่ยนเดินไปนั่งลงบนสนามหญ้าหน้าคลังสินค้า จุดบุหรี่สูบ พลางเงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืน
หลังสูบบุหรี่หมด เขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดกล่องข้อความ แล้วกดหมายเลขชุดหนึ่ง
จากนั้นพิมพ์ข้อความส่งออกไป
[ฉู่อีอี ฉันคือกู้เยี่ยน ฉันทำเรื่องที่ทำให้เธอเสียใจไว้มากมาย แต่พอลองคิดดูให้ดีแล้ว ฉันก็ไม่เสียใจ หากให้โอกาสฉันอีกครั้ง ฉันก็ยังจะเลือกเหมือนเดิม
ที่ผ่านมา ฉันให้ความสำคัญกับผลประโยชน์มากกว่าความผูกพันในครอบครัว
ตั้งแต่บังเอิญเห็นเธอเผชิญหน้ากับคุณปู่ ฉันก็คิดว่าเธอไม่ใช่คนที่จะยอมใครง่าย ๆ เธอเลือดเย็นยิ่งกว่าฉันเสียอีก ในบ้านหลังหนึ่งมีคนเลือดเย็นแค่คนเดียวก็พอแล้ว ถ้ามีมากกว่านั้นบ้านคงไม่มีวันสงบสุข
ใช่ว่าฉันดูไม่ออกว่ากู้หมิงจูจงใจใส่ร้ายเธอ บางครั้งฉันยังช่วยเธอด้วยซ้ำ
แต่แรกเริ่ม ฉันแค่อยากไล่เธอออกจากตระกูลกู้เท่านั้น
ถ้าเธอยังอยู่ในตระกูลกู้ บ้านนี้จะไม่มีวันสงบสุข และจะพินาศย่อยยับ
ผลลัพธ์ในตอนนี้พิสูจน์แล้วว่าที่ฉันคาดไว้ไม่ผิด
ต่อมาที่ฉันอยากเอาชีวิตเธอ ก็เพราะดูออกว่าเธออยากทำให้ตระกูลกู้ล้มละลาย อยากให้ครอบครัวกู้พินาศ ฉันจึงคิดกำจัดเธอเพื่อรักษากิจการของตระกูลไว้
น่าเสียดายที่ฉันล้มเหลว
ฉันไม่รู้สึกเสียดายหรือเสียใจ แพ้พนันก็ต้องยอมรับผล
ที่ฉันติดต่อเธอตอนนี้ไม่ได้มีความหมายอื่น แค่อยากบอกว่ากู้เจี้ยนกัวกับกู้หมิงจูได้รับผลกรรมแล้ว หลังส่งข้อความนี้ ฉันก็จะจบชีวิตตัวเอง ชดใช้ความเสียหายที่ทำกับเธอด้วยชีวิต
ในตระกูลกู้ มีแค่เราสามคนที่คิดจะฆ่าเธอ แม่กับน้องรองและน้องสามแค่โง่ ถูกหลอกจนปฏิบัติกับเธออย่างเย็นชาไปบ้างเท่านั้น ตอนนี้พวกเขาได้รับผลกรรมมากพอจะชดเชยความเสียหายที่ทำกับเธอแล้ว หวังว่าต่อจากนี้เธอจะไม่ไปหาเรื่องพวกเขาอีก]
[วิดีโอ]