“คลื่นเสียงของสัตว์ร้ายนั่นแรงมาก ถึงกับทำให้พื้นสั่นสะเทือนเบา ๆ ตัวมันต้องไม่เล็กแน่ เสียงฟังก็ดุดันสุด ๆ พวกเรารีบไปจากที่นี่ก่อนเถอะ”
“พวกเราไปสังเกตการณ์จากระยะไกลก่อนได้ ถ้าสถานการณ์ไม่ดีค่อยหนี ถ้าจัดการได้ค่อยกลับมาสู้ก็ยังไม่สาย!”
“ฟังจากเสียงคำรามแล้วเหมือนเสือ เสือทั่วไปก็แข็งแกร่งอยู่แล้ว เสือที่คำรามเสียงดังขนาดนี้ยิ่งประมาทไม่ได้ รีบหนีกันเถอะ!”
เจย์ บาวเออร์ยิ้มอย่างมั่นใจ “ก็แค่เสือตัวเดียว ฉันมั่นใจว่าข่มมันได้ ไม่ต้องหนีหรอก!”
เจย์ บาวเออร์แอบยื่นหัวออกมาจากหลังต้นไม้ แล้วมองฉู่อีอีแวบหนึ่ง เขาเห็นฉู่อีอีวางธนูลงแล้ว หันกลับไปมองทางที่เสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังมา
คราวนี้เขาถึงค่อยวางใจ เดินออกมาจากหลังต้นไม้ ก่อนจะมองไปยังต้นเสียงด้วยแววตามั่นใจและตื่นเต้น
เขาถูกฉู่อีอีแย่งซีนมานาน แถมยังโดนเธอข่มขู่อยู่เรื่อย
ในที่สุดตอนนี้เขาก็จะได้กู้หน้าคืนแล้ว!
เขาจะทำให้ผู้ชมทั่วโลกได้เห็นกันชัด ๆ ว่าใครกันแน่ที่เก่งที่สุด!
เขาตื่นเต้นจนเลือดในกายพลุ่งพล่านไปหมด
ห้องรับชมของเหล่ามหาเศรษฐี
จอห์นก็ตื่นเต้นจนหน้าแดงก่ำ รอยยิ้มบนใบหน้าหุบไม่ลง มุมปากแทบจะฉีกไปถึงหู
“ฮ่า ๆ ๆ ในที่สุดเสือขาวตัวใหญ่ก็มาแล้ว วันดี ๆ ของฉู่อีอีจบลงแล้ว! คนอเมริกันอย่างพวกเราจะกลับมาผงาดอีกครั้ง!”
“ฉู่อีอี เตรียมอับอายต่อหน้าคนทั้งโลกได้เลย!”
“รีบให้คนเปลี่ยนภาพถ่ายทอดสดของทุกประเทศมาที่นี่ให้หมด ฉันจะทำให้หัวเซี่ยกับฉู่อีอีขายหน้าต่อหน้าคนทั้งโลก!”
“ฉันจะให้คนทั้งโลกเห็นเหมือนกันว่าคนอเมริกันอย่างพวกเราแข็งแกร่งที่สุดเสมอ!”