หลี่อวี้รีบกดเข้าไปในห้องถ่ายทอดสดทันที
เธออยากเห็นลูกสาวคนโปรดมานานแล้ว
คนอื่น ๆ ต่างจ้องม่านตาเขม็ง อยากเห็นกู้หมิงจูให้เร็วที่สุด
แต่เมื่อเข้าไปในห้องถ่ายทอดสด ภาพที่พวกเขาเห็นกลับเป็นฉู่อีอีเตะกู้หมิงจูที่หน้าช้ำบวมจนล้มอยู่บนพื้นกระเด็นออกไป!
ส่วนข้อความที่ไหลอยู่ในห้องถ่ายทอดสดก็มีแต่คำชมว่าฉู่อีอีอัดได้สะใจดี
ถึงขั้นมีคนมากมายบอกว่าเบาไป ให้เธออัดกู้หมิงจูกับกู้เสวียนให้ตายไปเลย!
“อ๊า! หมิงจู! ลูกสาวคนโปรดของแม่!” หลี่อวี้โกรธจนขอบตาแดงก่ำ ร้องลั่นเสียงแหลม
เธอถลึงตามองฉู่อีอีด้วยความเดือดดาล ตัวสั่นไปทั้งร่าง
“ฉู่อีอี นังตัวซวย ทำไมถึงรังแกหมิงจูแบบนี้ได้? หมิงจูโดนเธออัดจนสภาพยับเยินขนาดนั้น ฮือ ๆ ๆ...”
กู้เยี่ยนเองก็หน้าตาไม่สู้ดี “ถึงฉันจะให้เธอเซ็นสัญญา กำชับให้ไปหาเรื่องหมิงจูในรายการเพื่อส่งเสริมหมิงจูก็เถอะ แต่เธอก็ไม่ควรลงมือหนักขนาดนี้สิ! หน้าหมิงจูบวมหมดแล้ว แบบนี้จะออกกล้องได้ยังไง?”
กู้ชิงกำหมัดแน่น กัดฟันพูดว่า “ฉันว่าเธอตั้งใจแน่ ๆ ตั้งใจอัดหมิงจูจนเสียโฉม แบบนี้เธอก็จะกลายเป็นดาราสาวที่สวยที่สุดในรายการ ทุกคนจะได้จับตามองเธอ ช่างเจ้าเล่ห์จริง ๆ!”
กู้เจี้ยนกัวหน้าเขียวคล้ำ “รีบติดต่อยัยตัวซวยนั่นเดี๋ยวนี้ บอกให้รู้จักสำรวมหน่อย ถ้ายังกล้ารังแกหมิงจูแบบนี้อีก รอกลับมาเมื่อไร ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่!”
“ฉันโทรเอง!” หลี่อวี้หยิบมือถือออกมาด้วยความโมโห กดโทรหาเบอร์ของฉู่อีอี
วินาทีต่อมา เธอก็พูดอย่างฉุนเฉียวว่า “ยัยเด็กเหลือขอนั่นบล็อกเบอร์ฉัน ยังไม่ปลดบล็อกอีก!”
ทุกคนถึงนึกขึ้นได้ว่า ตอนฉู่อีอีขายหุ้นครั้งก่อน เธอบล็อกเบอร์มือถือของคนในบ้านกู้ทั้งหมดไปแล้ว
กู้เจี้ยนกัวสั่งให้พ่อบ้านเอามือถือมา แล้วใช้มือถือของพ่อบ้านโทรหาฉู่อีอี
แต่ในสายกลับมีเสียงแจ้งว่าอีกฝ่ายปิดเครื่อง จึงไม่สามารถติดต่อได้
กู้เจี้ยนกัวขมวดคิ้ว มองพ่อบ้าน “นายก็เคยโทรหายัยตัวซวยนั่น แล้วโดนเธอบล็อกด้วยเหรอ?”
พ่อบ้านก้มหน้า ตัวสั่นไม่หยุด เสียงสั่นเครือ “ไม่...ผมไม่ได้โทรหาคุณหนูฉู่ มือถือผมก็ไม่ได้โดนบล็อก แต่...เป็นเพราะ...”