ทุกคนไม่กล้าขยับตัว
จวินเช่อยิ้มแล้วพูดอย่างเข้าอกเข้าใจว่า “ไม่มีใครอยากลงมือเหรอ? ไม่เป็นไร ฉันจะให้คนของฉันลงมือแทนพวกคุณเอง”
สิ้นเสียงจวินเช่อ บอดี้การ์ดคนหนึ่งก็เดินไปข้างหน้า เตรียมหยิบมีดเล่มนั้นขึ้นมา
“อ๊ากกกก…!”
จอห์นพลันร้องลั่นแล้วพุ่งเข้าไป คว้ามีดใหญ่เล่มนั้นได้ก่อนใคร…
“จอห์น ไอ้แก่สารเลว แกฟันลูกชายฉัน ฉันจะฆ่าแก อ๊ากกกก!”
หนึ่งในคนที่อยู่ในสนามคำรามด้วยความโกรธ ก่อนจะพุ่งเข้าไปชกจอห์น
จอห์นถูกต่อยจนถอยไปสองก้าว จากนั้นก็ฟาดมีดใส่อีกฝ่ายอย่างเดือดดาล
จอห์นจ้องอีกฝ่ายด้วยสีหน้าเหี้ยมเกรียม “ฉันก็แค่ทำตามกติกาเกม จะโทษก็โทษที่แกช้ากว่าฉัน อย่ามาโทษฉันเลย แกมันไร้ความสามารถเอง!”
ชายคนนั้นจ้องจอห์นเขม็งจนแทบถลน แววตาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
การแข่งขันเริ่มขึ้น
สมาชิกทีมสีแดงและทีมสีน้ำเงินเริ่มตั้งใจเตะบอลกันในสนาม