บ่ายสองโมงครึ่ง หวังอีฟานมาถึงสำนักงานสาขากั๋วไท่จวินอันบนถนนจงซาน
ในห้องโถงมีคนไม่มาก บนเก้าอี้แถวยาวมีนักเล่นหุ้นรุ่นเก่านั่งกระจัดกระจายอยู่ไม่กี่คน พวกเขาถือแก้วชาพลางพูดคุยกัน จออิเล็กทรอนิกส์บนผนังแสดงตัวเลขสีแดงสลับเขียว ดัชนีตลาดหุ้นเซินเจิ้นขยับขึ้นเล็กน้อย
เขาเดินไปนั่งหน้าเครื่องเทอร์มินัลเฉียนหลงตัวที่อยู่ใกล้หน้าต่าง กรอกหมายเลขบัตรผู้ถือหุ้น แล้วกด 000029
บนหน้าจอปรากฏกราฟราคาของหุ้นเชินเชินฟาง: 4.08 หยวน ราคาซื้ออันดับหนึ่ง 4.07 ราคาขายอันดับหนึ่ง 4.08
เขาจ้องหน้าจอ นิ้วลอยค้างอยู่เหนือแป้นพิมพ์ แล้วทำตามรายการที่จดไว้ในสมุดบันทึก
ตอนนี้ราคา 4.08 ต่ำกว่าราคาต่ำสุดที่ระบุไว้ในนิยายอยู่สองเฟิน
เขากดราคาซื้อ 4.08 จำนวน 17,400 หุ้น เงินที่ใช้ได้ในบัญชีมี 71,730 หยวน ลงหมดหน้าตัก
นิ้วของเขาลอยค้างอยู่เหนือปุ่ม Enter หยุดไปไม่ถึงหนึ่งวินาที
หน้าจอกะพริบวูบหนึ่ง: ส่งคำสั่งซื้อแล้ว ทำรายการสำเร็จทั้งหมด
เขาพิงพนักเก้าอี้แล้วถอนหายใจยาว เสียงแกร๊กของเครื่องพิมพ์ใบยืนยันการซื้อขายดังขึ้นตามมา กระดาษความร้อนพิมพ์ข้อความว่า: เชินเชินฟาง ซื้อ 17,400 หุ้น ราคาซื้อขาย 4.08 เวลาทำรายการ 14 นาฬิกา 33 นาที 17 วินาที
ภาษีแสตมป์ 142.18 หยวน ค่าคอมมิชชัน 213.26 หยวน เงินคงเหลือในบัญชี 286.56 หยวน
เขาฉีกกระดาษใบนั้นออกมา พับเก็บใส่กระเป๋า
มีหัวหนึ่งยื่นเข้ามาจากด้านข้าง เป็นชายชราในแจ็กเก็ตสีเทาคนเดิมที่เจอครั้งก่อน เขาถือแก้วชา พลางชำเลืองดูหน้าจอของหวังอีฟาน “พ่อหนุ่ม ซื้ออีกแล้วเหรอ? ครั้งก่อนหุ้นจูเจียงโฮลดิ้งส์ทำให้เธอได้กำไรใช่ไหม?”
หวังอีฟานดึงผ้าพันคอขึ้นมาปิดใบหน้าครึ่งหนึ่ง “ลองดูน่ะครับ”
“ลองดูเหรอ?” ชายชราดันแว่นสายตายาวขึ้น “พ่อหนุ่ม มีข่าววงในอะไรหรือเปล่า?”
หวังอีฟานไม่ตอบ เขาออกจากระบบแล้วลุกขึ้นเดินไปทางประตู
พอผลักประตูกระจกออก ลมหนาวก็พัดปะทะหน้า เขายืนอยู่บนขั้นบันได รูดซิปเสื้อขนเป็ดขึ้นจนสุด
เขาหดคอเล็กน้อย แล้วเดินไปทางป้ายรถเมล์
เมื่อเลี้ยวตรงหัวมุมถนน ก็เห็นคนหลายคนยืนห่อตัวจนกลมอยู่ใต้ป้ายรถเมล์ พ่นไอขาวออกจากปากพร้อมกับกระทืบเท้าไปมา