อารมณ์ในห้องเรียนเสมือนจริงยังคงปะทุไม่หยุด
เหลยเหยียนเคาะโต๊ะบรรยาย เรียกความสนใจของทุกคนกลับมา
“เพื่อให้พวกเธอเอาชีวิตรอดในการทดสอบแนวป้องกันจริงได้นานขึ้นอีกสักไม่กี่วินาที กองทัพสหพันธ์จึงมอบสวัสดิการชุดสุดท้ายให้”
เขาเปิดไฟล์หนึ่งบนจอภาพโฮโลแกรม
“【เงินกู้เพื่อการศึกษากองกำลังแนวป้องกันประกายดาว】 ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป นักเรียนชั้นมัธยมปลายปีสามทุกคนสามารถยื่นขอได้”
เหลยเหยียนกวาดตามองทั่วห้อง น้ำเสียงเย็นชาอย่างไม่คิดปิดบังความจริงอันโหดร้าย “ไม่มีดอกเบี้ย ไม่ต้องมีผู้ค้ำประกัน เงินก้อนนี้พวกเธอจะเอาไปซื้ออาวุธ เสบียง หรือการ์ดวิชาต่อสู้ก็ได้”
“พวกเธอจะเริ่มชำระคืนก็ต่อเมื่อเรียนจบและเข้าประจำการแนวหน้าอย่างเป็นทางการ”
“จำไว้ นี่คือความเมตตาครั้งสุดท้ายจากประเทศชาติ และยังเป็นเงินค่าทำศพที่เตรียมไว้ให้พวกเธอล่วงหน้าด้วย”
ตารางวงเงินกู้โดยละเอียดปรากฏขึ้นบนจอภาพโฮโลแกรม
หลินหยวนเงยหน้ามอง
ผลประเมินเริ่มต้นระดับ C วงเงินกู้ 2,000,000 แต้มศรัทธา
ผลประเมินระดับ D วงเงิน 1,000,000 แต้ม
ผลประเมินระดับ E วงเงิน 300,000 แต้ม
ผลประเมินระดับ F... สูงสุด 10,000 แต้ม
เสียงสูดหายใจเฮือกดังขึ้นทั่วห้องเรียน
กำแพงชนชั้นแปรเปลี่ยนเป็นตัวเลขเย็นชา ตบหน้าเหล่านักเรียนทุกคนอย่างไม่อ้อมค้อมในชั่วขณะนี้
ก้าวเร็วกว่าหนึ่งก้าว ก็เร็วกว่าทุกก้าว
นักเรียนระดับ C มีทุนตั้งต้นถึงสองล้านแต้ม ส่วนนักเรียนระดับ F กลับกู้เงินไม่ถึงหนึ่งหมื่นด้วยซ้ำ
“อาจารย์ครับ นี่ไม่ยุติธรรม!” นักเรียนชายสามัญชนคนหนึ่งซึ่งได้ผลประเมินระดับ E หน้าแดงก่ำ ลุกขึ้นตะโกน
“สามแสนแต้มจะซื้ออะไรได้? แค่การ์ดวิชาต่อสู้ระดับเหล็กดำธรรมดาใบเดียวก็ต้องใช้ตั้งสองหมื่นแต้มแล้ว!”
“พวกที่ได้ระดับ C แค่กรอกยาให้เผ่าพันธุ์บริวารกิน ก็ทำให้พวกมันกลายเป็นระดับเหล็กดำห้าดาวได้แล้ว!”
เหลยเหยียนไม่แม้แต่จะยกเปลือกตาขึ้น “ความยุติธรรมงั้นหรือ? พอไปถึงแนวหน้านรกแล้ว ก็ไปคุยเรื่องความยุติธรรมกับอสูรอเวจีที่ตัวใหญ่เท่าภูเขาดูสิ”