ติ๊ง——
เสียงกริ่งเข้าเรียนของห้องเรียนเสมือนดังขึ้นตรงเวลา
เสียงอึกทึกในห้องมัธยมปลายปีสามห้องสองเงียบลงภายในหนึ่งวินาที
มิติบนแท่นบรรยายบิดเบี้ยว
ชายวัยกลางคนในเครื่องแบบทหารสีดำปรากฏตัวขึ้นจากความว่างเปล่า แขนเสื้อด้านซ้ายว่างเปล่าไร้แขน
เขาไว้ผมสั้นเกรียน มีแผลเป็นน่าสยดสยองพาดจากหางตาลงไปถึงคาง
เหลยเหยียน อาจารย์ประจำชั้น ครึ่งเทพห้ารอบ
ตามระบบขั้นของโลกเทพเจ้า ผู้ที่มีอายุครบสิบแปดปีและปลุกเทพอาณาเขตได้ จะนับเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตกึ่งเทพในช่วงตื่นพลังเท่านั้น
ขั้นต่อจากนั้น เมื่อพื้นที่เทพอาณาเขตขยายตัวและเผ่าพันธุ์บริวารเลื่อนขั้น ก็จะเข้าสู่ระดับครึ่งเทพ
ครึ่งเทพแบ่งออกเป็นเก้ารอบ ทุกครั้งที่เลื่อนหนึ่งรอบจะเกิดการแปรสภาพภายในเทพอาณาเขต
เหลยเหยียนใช้แขนข้างเดียวค้ำแท่นบรรยาย สายตากวาดมองที่นั่งเสมือนซึ่งเรียงรายอย่างเป็นระเบียบด้านล่าง
แรงกดดันของครึ่งเทพแม้ไม่ได้ปลดปล่อยออกมาโดยตั้งใจ ก็ยังทำให้นักเรียนแถวหน้าหลายคนกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว
“พิธีปลุกพลังเมื่อวานจบลงแล้ว ในห้องเรามีอยู่หลายคนที่ค่าพลังโดดเด่นมาก” น้ำเสียงของเหลยเหยียนทุ้มต่ำและหนักแน่น
“ครอบครัวทุ่มแต้มศรัทธาไปหลายสิบล้าน แต้ม เผ่าพันธุ์บริวารเริ่มต้นถูกดันขึ้นไปถึงขั้นทองแดง สภาพแวดล้อมในเทพอาณาเขตก็สมบูรณ์แบบอย่างยิ่ง แค่เริ่มต้นก็ทิ้งห่างคนอื่นไปสิบปีแล้ว”
นักเรียนหัวกะทิหลายคนได้ยินแล้วก็ยืดอกขึ้น
พวกเขาพยายามข่มรอยยิ้มในดวงตา แต่ความรู้สึกเหนือกว่าที่ฉายชัดออกมานั้นปิดไม่มิดเลย
ในโลกเทพเจ้า พลังเงินตราก็เป็นพรสวรรค์อย่างหนึ่งเช่นกัน
เหลยเหยียนเห็นสีหน้าเล็กๆ น้อยๆ เหล่านั้นทั้งหมด
เขาพลันหัวเราะเย็นชา