หน้าจอรีเฟรช
สีของม่านแสงโฮโลแกรมเปลี่ยนจากสีทองอ่อนเป็นสีเทาดำหม่น
เต็มหน้าจอไปด้วยสินค้าที่ติดสัญลักษณ์เตือนภัยรูปกะโหลก
หลินหยวนเลื่อนม่านแสงอย่างรวดเร็ว สายตากวาดผ่านรายการของเสียที่เรียงรายแน่นขนัด
ไม่กี่นาทีต่อมา สายตาของเขาก็หยุดอยู่ที่บัตรชำรุดใบหนึ่งซึ่งเปล่งแสงสีแดงจาง ๆ
【ซากศพสุนัขอสูรเพลิงแห่งนรกระดับทองแดงที่ชำรุด】
คำอธิบาย: ร่างกายกว่าครึ่งถูกวิชาเทพแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงระเหยหายไป เศษเนื้อที่เหลืออยู่บรรจุพิษไฟและกลิ่นอายคลุ้มคลั่งแห่งนรกที่ปะทุรุนแรงอย่างยิ่ง
ไร้คุณค่าในการบริโภคโดยสิ้นเชิง แนะนำให้ใช้เป็นตัวอย่างสำหรับสารบบสิ่งมีชีวิตแห่งนรก
ราคา: 50 แต้มศรัทธา
หลินหยวนกดซื้อ
หักเงินจากบัญชีสำเร็จ
เกิดระลอกคลื่นมิติจาง ๆ ขึ้นกลางอากาศในห้องนอน
แสงสายหนึ่งปรากฏเป็นรูปร่างขึ้นตามช่องทางขนส่งของเทอร์มินัล ก่อนจะตกกระแทกพื้น
ซากสุนัขอสูรไหม้เกรียมครึ่งตัวปรากฏขึ้นข้างเท้าของหลินหยวน
ตรงรอยตัดของซากศพยังมีเลือดสีดำแดงซึมออกมา เมื่อสัมผัสพื้นก็ส่งเสียงฉ่าและกัดกร่อนพื้น
หลินหยวนไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขากระตุ้นพรสวรรค์ทันที
การสกัดสรรสิ่ง
แสงสีทองดำเจิดจ้าระเบิดออกมาจากดวงตาของเขา
แสงสว่างถักทอเข้าด้วยกันกลางอากาศ กลายเป็นโซ่ที่จับต้องได้หลายเส้น พุ่งแทงเข้าไปในซากสุนัขอสูรเพลิง
เสียงสสารแตกสลายดังก้องขึ้นในห้องนอน
หนังเนื้อและกระดูกอันแข็งแกร่งของสุนัขอสูร รวมถึงพิษไฟที่เกาะติดและกลิ่นอายแห่งนรก
ถูกโซ่สีทองดำบดขยี้จนแตกสลายทีละส่วน กลายเป็นเถ้าถ่านสีดำกระจายเกลื่อนพื้น
สิ่งเจือปนทั้งหมดถูกคัดออก
ก้อนแสงขนาดเท่าหัวแม่มือซึ่งเปล่งแสงสีแดงคลุ้มคลั่ง ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ
หลินหยวนยื่นมือคว้าก้อนแสง กระแสข้อมูลสายหนึ่งไหลเข้าสู่สมอง
【แจ้งเตือน: สกัดสำเร็จ ได้รับคุณลักษณะแนวคิดระดับดำเหล็ก: หลอดเลือดเดือด】
【ผลของคุณลักษณะ: มอบความสามารถให้ผู้ศรัทธาเผาผลาญพลังเลือดลมในร่างกายได้ในช่วงเวลาสั้น ๆ เพิ่มพละกำลังทางกายขึ้น 150 เปอร์เซ็นต์ และลดการรับรู้ความเจ็บปวดลงอย่างมาก】
หลินหยวนมองแสงสีแดงในฝ่ามือ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มพึงพอใจ
ในหมวดทักษะปกติของเว็บซื้อขาย บัตรทักษะ【คลั่งหมู่】มีราคาเริ่มต้นที่ 15,000 แต้มศรัทธา
แถมยังมีผลข้างเคียงร้ายแรง หลังใช้แล้วเผ่าพันธุ์บริวารจะอ่อนแรงไปเต็มหนึ่งสัปดาห์
เขาใช้ไปเพียง 50 แต้ม บวกกับพลังจิตที่สูญเสียไปเล็กน้อย ก็ได้คุณลักษณะที่ใช้ทดแทนได้ หรืออาจดีกว่าเสียด้วยซ้ำ
กลไกการระเบิดพลังต่อสู้ได้รับการแก้ไขแล้ว
หลินหยวนเก็บก้อนแสงเข้าไปในพื้นที่จัดเก็บของเทอร์มินัลเทพอาณาเขต แล้วหันกลับไปมองม่านแสงโฮโลแกรมอีกครั้ง
ต่อไปคือปัญหาระบบนิเวศของเทพอาณาเขตดินรกร้าง
สมุนเกรย์สกัดหินหนึ่งร้อยตัว แม้จะได้รับคุณลักษณะ【ผิวหิน】จนต้านทานพิษอ่อน ๆ และทนต่อความร้อนสูงของผืนดินไหม้เกรียมได้
แต่สุดท้ายพวกมันก็ยังเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีเลือดเนื้อ จำเป็นต้องกินอาหาร
ในเทพอาณาเขตดินรกร้างไม่มีแม้แต่หญ้าสักต้น
หากไม่รีบแก้ปัญหาเสบียงอาหาร กลุ่มกำลังที่เขาอุตส่าห์ฟูมฟักขึ้นมาอย่างยากลำบากกลุ่มนี้
จะกลายเป็นเผ่าพันธุ์บริวารกลุ่มแรกในประวัติศาสตร์เทพเจ้าที่อดตาย
หลินหยวนปรับเงื่อนไขการค้นหาในช่องค้นหาอีกครั้ง
“ราคาถูกสุด ๆ” “ขยายพันธุ์เร็วมาก” “ปรับตัวกับดินรกร้างอุณหภูมิสูงได้” “ไม่กลัวพิษ”
เมื่อรวมแท็กทั้งสี่เข้าด้วยกัน พืชในเทพอาณาเขตทั่วไปก็ถูกคัดออกไปถึง 99 เปอร์เซ็นต์ทันที
วงแสงของระบบหมุนวน ก่อนจะปรากฏตัวเลือกเฉพาะทางสุดโต่งกว่าสิบรายการ
หลินหยวนตัดเถาวัลย์หลายชนิดที่ต้องใช้พลังเวทมนตร์เฉพาะในการหล่อเลี้ยงออกไป สายตาหยุดอยู่ที่เชื้อราคุณภาพต่ำชนิดหนึ่งซึ่งติดป้ายของเสียระดับ F
【เห็ดสปอร์เถ้าถ่าน】
คำอธิบาย: เชื้อราระดับต่ำที่เติบโตอยู่บริเวณขอบรอยแยกแห่งนรก
ราคา: 1 แต้มศรัทธาต่อกระสอบ (บรรจุสปอร์พักตัวหนึ่งหมื่นเม็ด)
ราคาถูกจนน่าตกใจ
หลินหยวนเปิดหน้ารายละเอียดสินค้า
ด้านล่างเต็มไปด้วยรีวิวแย่ ๆ จากผู้ซื้อ
“ของบ้าอะไรเนี่ย! ซื้อไปให้พวกมนุษย์กึ่งอสูรของฉันกิน คืนนั้นทั้งค่ายก็หลอนกันยกใหญ่ หันมาฟันกันเองตายไปครึ่งหนึ่ง! ของนี่มีพิษต่อระบบประสาทติดมาด้วย!”
“รสชาติแย่มาก! แห้งกระด้างแถมขมอีก เอลฟ์ของฉันลองกินไปคำเดียว ความภักดีก็ลดฮวบ!”
เทพเจ้าทั่วไปซื้อของแบบนี้ไปให้ผู้ศรัทธากิน ไม่ต่างอะไรจากวางยาพิษ
แต่เมื่อหลินหยวนมองดูลักษณะการเติบโตของมัน ดวงตากลับยิ่งเปล่งประกายขึ้นเรื่อย ๆ
เงื่อนไขการเติบโต: ไม่ต้องใช้น้ำสะอาด ไม่ต้องมีแสงสว่าง ใช้เถ้าภูเขาไฟ ซากเถ้าจากสนามรบ และศพเน่าเปื่อยเป็นอาหาร แค่โดนลมก็เติบโตได้
บนท้องฟ้ามีหิมะเถ้าถ่านโปรยปรายไม่รู้จบ ส่วนพื้นดินคือผืนดินไหม้เกรียมกว้างสามแสนตารางกิโลเมตร
ประกอบกับสมุนเกรย์สกัดหินหนึ่งร้อยตัวที่ต้านทานพิษอ่อน ๆ ได้
วัตถุดิบชั้นเลิศ มักต้องใช้วิธีปรุงที่เรียบง่ายที่สุด
ในเทพอาณาเขตแห่งอื่น มันคือยาพิษที่ก่อจลาจล
แต่ในดินแดนรกร้างของหลินหยวน มันคืออาหารที่สร้างมาเพื่อที่นี่โดยเฉพาะ
เพียงหว่านสปอร์ลงไป สภาพแวดล้อมอันเลวร้ายของดินรกร้างก็จะกลายเป็นตัวเร่งการเติบโตชั้นเยี่ยมของพวกมัน
ส่วนเรื่องทำให้หลอนน่ะหรือ?
ทำงานหนักในดินรกร้างแบบนี้ ถ้าไม่เมาหน่อยจะทนไหวได้อย่างไร?
หลินหยวนกดสั่งซื้อ ใช้แต้มศรัทธา 5 แต้ม ซื้อบัตรเมล็ดเห็ดสปอร์เถ้าถ่านมาห้ากระสอบ
ห่วงโซ่อาหารระดับล่างสุดสร้างเสร็จแล้ว
หลินหยวนเหลือบมองบัญชี ยังเหลืออยู่ 840 แต้ม
ในเมื่อเลือกเส้นทางกองทัพมหันตภัย แค่มีอาหารกับทักษะระเบิดพลังยังไม่พอ
เผ่าพันธุ์บริวารจำเป็นต้องมีศักยภาพเติบโตอย่างต่อเนื่องในภาวะปกติ
เขาค้นหาต่อไปในหมวดซากอุปกรณ์เสียหายจากสงคราม
สิบกว่านาทีต่อมา ม้วนคัมภีร์หนังแกะเก่าโทรมเล่มหนึ่งดึงดูดความสนใจของเขา
【ม้วนคัมภีร์《เคล็ดหลอมกายพื้นฐาน》เปื้อนเลือดอสูร】
คำอธิบาย: ยึดมาได้จากฐานที่มั่นของสาวกนอกรีตแห่งนรก ขาดเคล็ดวิชาฝึกฝนส่วนสำคัญ และถูกพลังอสูรแห่งนรกกัดกร่อนอย่างหนัก
หากฝืนฝึกฝน พลังเลือดลมจะไหลย้อนกลับ ร่างกายระเบิดตาย
ราคา: 30 แต้มศรัทธา
ของสิ่งนี้ถูกลงขายบนเว็บมาสามปีเต็มโดยไม่มีใครสนใจ
ใครจะยอมจ่ายเงินซื้อคู่มือฆ่าตัวตายกันล่ะ
หลินหยวนซื้อทันทีอย่างไม่ลังเล
คลื่นมิติไหววูบ ม้วนคัมภีร์หนังแกะที่ชำรุดตกลงบนโต๊ะ
แสงสีทองดำสว่างขึ้นอีกครั้ง
ม้วนคัมภีร์หนังแกะลุกไหม้ขึ้นทันที
พลังอสูรและเศษวัสดุถูกคัดออก กลายเป็นจุดแสงดาวกระจายหายไป
【แจ้งเตือน: สกัดสำเร็จ ได้รับคุณลักษณะแนวคิดระดับดำเหล็ก: หลอมกายอย่างหยาบ】
【ผลของคุณลักษณะ: มอบสัญชาตญาณให้ผู้ศรัทธา สามารถค่อย ๆ เพิ่มขีดจำกัดพลังเลือดลมและร่างกายได้ด้วยวิธีฝึกฝนทางกายพื้นฐาน ใช้แรงงานหนัก หรือประมือกัน】
หลินหยวนแบมือออก
คุณลักษณะ【หลอดเลือดเดือด】 คุณลักษณะ【หลอมกายอย่างหยาบ】 และบัตรไอเทม【เห็ดสปอร์เถ้าถ่าน】
ระบบเพาะเลี้ยงเผ่าพันธุ์บริวารระดับต่ำที่สมบูรณ์ทั้งชุด ใช้แต้มศรัทธาไปทั้งหมด 85 แต้ม
หลินหยวนเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ แล้วถอนหายใจยาว
การใช้พรสวรรค์ระดับ SSS ติดต่อกันสามครั้งทำให้ขมับของเขาปวดตุบ ๆ พลังจิตถูกใช้ไปมหาศาล
แต่แสงในดวงตากลับยิ่งร้อนแรงขึ้น
เขาเปิดหมวดเมืองเจียงเฉิงในฟอรัมแห่งเหล่าเทพขึ้นมาโดยไม่ได้คิดอะไร
โพสต์ปักหมุดอันดับหนึ่งกำลังมียอดตอบกลับเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
【ข่าวด่วน! คุณหนูตระกูลซู ซูเยว่อิง ทุ่มแต้มศรัทธาห้าสิบล้าน แต่งตั้งบัตรสภาพแวดล้อมระดับเงิน 《เสียงลมกระซิบธรรมชาติ》 ให้เอลฟ์แห่งแสงซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์บริวารเริ่มต้น ที่ราบศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงสว่างยกระดับอีกครั้ง!】
ด้านล่างเต็มไปด้วยข้อความอิจฉาริษยาและคำเยินยอสารพัด
หลินหยวนปิดฟอรัม
คนอื่นเล่นเกมเติมเงินสร้างตัว ใช้ทรัพยากรมหาศาลหล่อเลี้ยงสิ่งมีชีวิตชั้นเลิศในเรือนกระจก
แต่เขาเล่นเกมเอาชีวิตรอดในดินแดนรกร้างสุดขีด
เขาจะใช้สมุนเกรย์สกัดหินที่ไม่มีใครต้องการกลุ่มนี้ ร่วมกับซากอสูรแห่งนรกและเชื้อราพิษ
เย็บหลอมพวกมันเข้าด้วยกันทีละชั้น จนกลายเป็นสัตว์ประหลาดที่ทำให้เหล่าเทพสั่นสะท้าน
หลินหยวนรวบรวมสมาธิ
เวลาเหลือน้อย ต้องรีบนำเสบียงเข้าไปในเทพอาณาเขตให้เร็วที่สุด
เขาหลับตาลง จิตสำนึกหลุดออกจากร่าง
จิตสำนึกของหลินหยวนทะลุผ่านกำแพงดาราจักรอันไร้ขอบเขต และลงมาถึงผืนดินไหม้เกรียมอันกว้างใหญ่แห่งนั้นอีกครั้ง
อัตราการไหลของเวลาในเทพอาณาเขตกับโลกภายนอกแตกต่างกันอย่างมหาศาล
โลกหลักผ่านไปเพียงไม่กี่ชั่วโมง แต่ในเทพอาณาเขตดินรกร้างผ่านไปเต็มสามวันแล้ว
ท้องฟ้ายังคงโปรยเถ้าถ่านสีเทาดำลงมาไม่หยุด
ไอพิษจาง ๆ ลอยเอื่อยอยู่เหนือพื้นดินแตกระแหง
หลินหยวนก้มมองลงไปเบื้องล่าง
สมุนเกรย์สกัดหินหนึ่งร้อยตัวซึ่งได้รับคุณลักษณะ【ผิวหิน】 ต่างนอนระเกะระกะอยู่บนพื้นร้อนระอุ
ผิวหินของพวกมันช่วยกันความร้อนและไอพิษไว้ จึงรักษาชีวิตพวกมันได้
แต่ความหิวโหยกำลังสูบเรี่ยวแรงของพวกมันไป
สามวันเต็มที่ไม่มีน้ำแม้แต่หยดเดียว และไม่มีอาหารเสริมแม้แต่น้อย
ร่างกายกำยำของสมุนเกรย์สกัดหินเริ่มซูบแฟบลงอย่างเห็นได้ชัด
【คำเตือน: เผ่าพันธุ์บริวารของคุณกำลังหิวโหยอย่างหนัก!】
【คำเตือน: ขวัญกำลังใจของเผ่าพันธุ์บริวารลดลงอย่างมาก ประสิทธิภาพการผลิตแต้มศรัทธาในปัจจุบันลดลง 50 เปอร์เซ็นต์!】
【คาดว่าอีกสามวัน เผ่าพันธุ์บริวารจะเกิดภาวะอวัยวะล้มเหลวอย่างถาวรและเสียชีวิตเป็นวงกว้าง】
สัญญาณเตือนสีแดงดังขึ้นบนหน้าจอเทพอาณาเขต
บนพื้นดินไหม้เกรียมเบื้องล่าง สมุนเกรย์สกัดหินตัวใหญ่ที่สุดค่อย ๆ ลุกขึ้น
มันเหวี่ยงไม้เชือกหินหนักอึ้งในมือ ฟาดลงบนพื้นอย่างแรง
ปัง! ปัง! ปัง!
ไม้เชือกหินทุบพื้นดินไหม้เกรียมจนเกิดหลุมตื้น ๆ ขึ้นทีละหลุม
มันพยายามขุดหาของกินสักอย่าง แม้จะเป็นรากไม้หรือแมลงก็ยังดี
แต่ใต้ดินแตกระแหงนั้นไม่มีอะไรเลย นอกจากหินสีดำไหม้ที่อยู่ลึกลงไปกว่าเดิม
มันหอบหายใจหนัก ก่อนโยนไม้เชือกหินทิ้งแล้วทรุดตัวนั่งลงบนพื้น
สมุนเกรย์สกัดหินที่หิวโหยอยู่รอบ ๆ หลายตัวถึงกับเริ่มเก็บเศษชั้นผิวหินที่หลุดลอกออกมาจากร่างของพวกเดียวกัน
พวกมันยัดเศษหินเข้าปาก เคี้ยวอย่างแรงจนฟันหักก็ยังไม่ยอมคายออกมา