ไม่มีใครชอบซูหว่านเจา
ที่นี่หลายคนเคยถูกซูหว่านเจารังแกมาแล้ว นางมีวรยุทธ์ไม่สูงนัก แต่อาศัยความเป็นศิษย์โดยตรงของเจ้าสำนักและฐานะบุตรสาวผู้อาวุโส ออกอาละวาดข่มเหงผู้อื่นตามอำเภอใจ
ก่อตัวเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ขึ้นมา
มู่เซียวถิงก็เป็นหนึ่งในนั้น
นางได้ผลประโยชน์จากซูหว่านเจามามากมาย ครั้งก่อนยังเพราะซูหว่านเจา ถึงกับลักพาตัวเซี่ยหานเซิงมา ต้องหลบซ่อนตัวอยู่เนิ่นนาน หวาดกลัวว่าเซี่ยหานเซิงจะมาหาเรื่อง
ใครจะรู้ว่าเซี่ยหานเซิงกลับนิ่งเฉย ไม่ได้สืบสวนเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย
แม้แต่เซี่ยหานเซิงยังไม่กล้าทำให้ซูหว่านเจาไม่พอใจ มู่เซียวถิงก็ยิ่งไม่กล้า
นางนั่งอยู่แถวหลัง แอบส่งสายตาให้ซูหว่านเจา เป็นการบอกเป็นนัยว่านางเข้ามานั่งด้วยกันได้
ซูหว่านเจาชำเลืองมอง
ยืนยันตำแหน่งแล้ว
แถวหลังติดหน้าต่าง ดินแดนของราชา
กฎเหล็กที่แม้แต่ในโลกบำเพ็ญเซียนก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลง
นางยกเท้าก้าวจะไป
เบื้องบน ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ศิษย์น้อง มานั่งข้างศิษย์พี่"
ซูหว่านเจา: "?!"
เหล่าศิษย์ทั้งหลาย: "???"
มู่เซียวถิงตกใจจนคางแทบหลุด ตามด้วยความรู้สึกสะใจเป็นที่สุด
ฮ่า ๆ ๆ ศิษย์พี่หญิงน้อยมีวาสนาแล้วสิ!
ไม่มีใครอิจฉานางเพราะเรื่องนี้ เพราะไม่มีใครอยากเข้าใกล้ศิษย์พี่ใหญ่
ศิษย์พี่ใหญ่เข้มงวดในการเรียนเป็นอย่างยิ่ง ตอบคำถามไม่ได้ก็จะถูกลงโทษ ใครไม่ตั้งใจเรียนก็จะถูกเรียกชื่อ
เขาดูเหมือนอาจารย์เสียยิ่งกว่าเจ้าสำนักเสียอีก
ซูหว่านเจาหน้าบูดบึ้งราวกับแมวน้อย พยายามจะดิ้นรน "ศิษย์พี่ใหญ่ ข้าไปนั่งข้างหลังก็พอแล้ว"
เซิ่งฉางอานขนตาขยับเล็กน้อย ชำเลืองมองตำแหน่งแถวหลังอย่างเย็นชา รวมถึงมู่เซียวถิง