ที่จริงแล้ว ก่อนกระจกส่องวิญญาณจะแสดงอานุภาพ ซูหว่านเจาแทบไม่รู้สึกถึงความผิดปกติใด ๆ นางยังนึกว่าเป็นเพราะข้อเท้าที่พลิกคราวก่อนยังไม่หายดี
ลองคิดดูให้ดี ต่อให้นางไม่ได้เรื่อง แต่ศิษย์พี่ใหญ่กับศิษย์พี่รองก็มียาอยู่ไม่น้อย ล้วนเป็นยาวิเศษแห่งวงการบำเพ็ญเพียร จะรักษาแค่บาดแผลที่ขาไม่ได้ได้อย่างไร
พอนึกถึงลวดลายบนขาที่เห็นตอนอาบน้ำ ซูหว่านเจาก็งอขาขึ้น แล้วเลิกชายกระโปรง
เซิ่งฉางอานเผลอคิดจะเบือนสายตาหนีตามสัญชาตญาณ
แต่กลับมีเสียงหนึ่งในใจบอกเขาว่า ไม่ควรทำเช่นนั้น
ในฐานะนักหลอมยา เขาต้องปฏิบัติต่อผู้ป่วยทุกคนอย่างเท่าเทียม ควรตั้งใจจดจ่อเช่นเดียวกับก่อนหน้านี้
ชายหนุ่มหลุบขนตาลง บังคับตนเองให้มองข้ามหัวใจที่พลันเต้นเร็วขึ้น แล้วสงบสติอารมณ์
ผิวกายของหญิงสาวขาวผ่อง ขาไร้เนื้อส่วนเกินแม้แต่น้อย น่องเรียวเล็ก ข้อเท้าและหัวเข่าแดงระเรื่อ
มีสิ่งคล้ายลำต้นพืชเลื้อยขดอยู่บนนั้น สีเหลืองอ่อน พาดอยู่บนผิวของนางอย่างเด่นชัดจนชวนแสบตา
สิ่งนั้นราวกับมีชีวิต เพียงเผยออกสู่อากาศก็หดตัวลงเล็กน้อย
ซูหว่านเจาไม่เคยเจอเรื่องน่าขนลุกเช่นนี้มาก่อน ความรู้สึกประหลาดราวกับมีแมลงไต่คลานอยู่ใต้ผิวหนังและในเส้นเลือด
ดวงตาของนางแดงก่ำขึ้นทันที กอดเข่าแน่น แล้วหันไปขอความช่วยเหลือจากเซิ่งฉางอาน