“ถ้าเป็นเอฟเฟกต์แบบนี้ล่ะก็ ฉันพอจะมีจำได้อยู่”
“ชาติที่แล้ว มีคนเคยได้รับสกิลนี้จริง ๆ… เพียงแต่ฉันไม่รู้ชื่อสกิล”
“ที่แท้ก็ชื่อนี้”
ฉินเฟิงเรียนรู้สกิลแล้ว ก็เข้าสู่สถานะล่องหนอีกครั้ง
ฝั่งนั้นกูอีเสวี่ยอิจฉาไปก็เท่านั้น หน้าที่ของนางไม่ได้ลืม
คอยจับตาดูตำแหน่งของซ่งเฟยและน้องสาวกลุ่มนั้น ๆ ตลอดเวลา
ฉินเฟิงได้รับสกิล ‘คำสาปบุปผา’ แล้ว ก็ยังคงพุ่งทะยานไปยังริมแม่น้ำที่ซ่งเฟยอยู่
ความเร็วของเขานั้นเร็วสุดขีด!
ตอนนี้วิ่งไป ร้อยเมตรก็ใช้เวลาแค่ประมาณสามวินาทีเท่านั้น
ระยะห่างระหว่างเขากับซ่งเฟย ใกล้เข้ามาทุกที ใกล้เข้ามาทุกที…
ขณะนั้น ซ่งเฟยกำลังจัดการกับบอสระดับทองแดงเลเวล 7 ตัวหนึ่งอยู่ที่ริมแม่น้ำ นั่นคือ ‘กรงเล็บกัดกร่อน’
ในขณะที่เขากำลังจะลงมือ โจมตีครั้งสุดท้ายให้บอส จู่ ๆ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหูเขา: “บอกให้รู้ไว้ เจ้าจะตายแล้ว”
“ให้ตายเถอะ!”
ซ่งเฟยตกใจจนกระโดดขึ้นมาทันที หันหลังวิ่งหนีโดยไม่หันกลับมามอง
ผลปรากฏว่า ลูกดอกพิษร้ายลูกหนึ่งพุ่งทะลวงอากาศมาถึง กระแทกเข้าที่ท้ายทอยของเขา
-2115 (โจมตีจุดอ่อน)!
เพราะสกิล ‘ลูกดอกพิษร้าย’ ของฉินเฟิงตอนนี้เพิ่งจะระดับเงิน ดังนั้นความเสียหายจึงดูไม่เทียบเท่ากับ ‘ฟันเงาชั่วพริบตา’ ระดับมหากาพย์
แต่ใช้จัดการซ่งเฟยก็เพียงพอแล้ว
เจ้าแม่มดเนื้อบาง ๆ คนนี้ พลังชีวิตทั้งหมดก็ไม่เกินหนึ่งพัน
ยิ่งไปกว่านั้น…
ลูกดอกพิษร้ายของฉินเฟิงยังมาพร้อมกับพิษร้ายที่สร้างความเสียหายต่อเนื่อง