ตรงทางเข้าหุบเขา
มีผู้เล่นสายทางการหกคนยืนเฝ้าอยู่ที่นี่ พวกเขามาตั้งใจคอยเตือนผู้เล่นคนอื่นๆ เพื่อไม่ให้ใครพลาดเข้าไปในหุบเขา แล้วโดนบอสระดับทองเจ็ดตัวที่รวมกลุ่มกันอยู่ตรงนั้นจัดการ ทำให้สูญเสีย
เมื่อฉินเฟิงขี่หมาป่ากลางคืนผีสิงผ่านไป พวกเขาไม่รู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย
"พวกเราช่างโชคร้ายจริงๆ ถูกส่งมาคอยเฝ้าที่ห่างไกลความเจริญแบบนี้ เสียเวลาเล่นเลเวลอัปไปเปล่าๆ เฮ้อ!"
"พวกนายว่า เงามืดจะจัดการบอสข้างในพวกนั้นได้มั้ย?"
"ฉันว่าเป็นไปไม่ได้ เมื่อกี้ผู้อำนวยการไดและพวกไม่ลองแล้วหรอ? กว่าจะฆ่าได้ตัวนึง สุดท้ายแม่งก็ฟื้นคืนชีพอีก!"
"ไม่เป็นไรหรอก ยังไงก็ให้อายุขัยเงามืดไปสิบปี ให้เขาจัดการ ถ้าเขาจัดการไม่ได้ก็เป็นเรื่องของเขา"
"อิอิ บอสที่ฟื้นคืนชีพไม่รู้จบ เขายังกล้ารับอีกนะ..."
......
ฉินเฟิงไม่สนใจพวกนี้แน่นอน
ตอนผ่านไป เขาไม่แม้แต่จะมองพวกเขาสักตา แล้วตรงเข้าไปในหุบเขาทันที
ระหว่างทาง อันอวี่ได้เล่าสถานการณ์คร่าวๆ ให้เขาฟังแล้ว
ผู้อำนวยการไดคนหนึ่งของทางการที่ไม่ขอเปิดเผยชื่อ ก็เป็นคนที่ชอบเล่นเกมเหมือนกัน ตอนนี้ฝ่ายทางการของเมืองเจียงไห่ นอกเหนือจากทีมของหวังเมิ่งแล้ว ก็ทีมที่ผู้อำนวยการไดคนนี้นำทัพที่แข็งแกร่งที่สุด
ก่อนที่จะขอร้องให้ฉินเฟิงช่วย ผู้อำนวยการไดคนนี้ได้พาคนมาลองที่หุบเขานี้แล้ว
พวกเขาส่งผู้เล่นสายอัศวินที่ความเร็วสูงคนหนึ่ง ขี่สัตว์พาหนะ เบี่ยงเบนความสนใจของบอสอีกหกตัว แล้วใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมง รุมฆ่าบอสระดับทองตัวเดียวที่หลงมาคนเดียวได้สำเร็จ