ชายหนุ่มคนนั้นพูดอย่างดูถูก: "ถึงจะพาเธอไปถึงเลเวล 10 ก็แค่ใช้เธอเป็นเครื่องมือ... สัญญาการเข้าร่วมอัศวินเทวสถาน พอเซ็นปุ๊บก็เป็นสามปี กลายเป็นทาสสามปีทันที!"
"ถ้าไม่มีความสามารถก็ตั้งใจฆ่ามอนสเตอร์เล็กๆ ไป เก็บอายุขัยไปเรื่อยๆ ก็พอ แล้วแบบนี้ ไม่ได้ดีเหรอ? ฆ่าแต่มอนสเตอร์เล็ก เจอบอสก็ถอยแล้วเรียกคนมา"
"อย่างน้อยอายุขัยและค่าประสบการณ์ก็เพิ่มขึ้นอย่างมั่นคง และไม่ถูกผูกมัดโดยกิลด์"
ฉู่เยียนได้ยินก็ยิ้มขมขื่น: "แต่เสี่ยวโยวเธอคิดว่าตัวเองไม่ธรรมดา ยังไงก็เป็นอาชีพซ่อนเร้น... ในเรื่องนี้ เธอเก่งกว่าเราแน่ๆ"
ทุกคนเงียบ...
"เดี๋ยว ข้างหน้ามีนักล่ามโซ่อยู่ตัวหนึ่ง! ฉู่เยียน รีบทำให้มันช้าลงเร็ว!"
ปีศาจไร้หน้าในร่างมนุษย์ มีโซ่พันรอบตัว ปรากฏขึ้นไม่ไกลจากข้างหน้าพวกเขา
อาชีพของฉู่เยียนคือพลแม่นธนู
เรียนรู้สกิล 'ลูกธนูน้ำแข็ง'
เห็นอย่างนั้นก็รีบเข้าไป ยกธนูขึ้นใส่ลูกธนู ลูกธนูที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็งพุ่งออกไปหานักล่ามโซ่ตัวนั้นทันที!
ถึงจะไม่โดนหัวของนักล่ามโซ่ แต่ก็โดนร่างกายของมัน ทำให้มันช้าลง 30%
ทันใดนั้น ทุกคนก็รุมเข้าไปโจมตีนักล่ามโซ่ตัวนั้น
ข้างหลังทั้งสี่คน พ่อกับแม่ของฉู่เยียนยืนอยู่ ใบหน้าแสดงความกังวล...
พวกเขาเป็นวัยกลางคน ทำงานหนักมาทั้งชีวิต ไม่คิดว่าเกมเทพทอดทิ้งจะมาเยือน
ฉู่เยียนเป็นห่วงพวกเขา เลยให้พวกเขาอยู่แต่ในเมือง อย่าออกไปข้างนอก... แล้วค่อยพาคนมาพาพวกเขา
ไม่คิดว่า ฝั่งเมืองอั้นเยวี่ย จะมีกิลด์สาธารณกุศล 'เหมิงซาเหอ' อยู่
ก็เลยเข้าร่วมไปด้วยเลย!
ฉู่เยียนเข้าใจดี ว่าเธอเป็นแค่คนธรรมดา ที่สามารถเอาชีวิตรอดในเกมเทพทอดทิ้ง ค่อยๆ ฆ่ามอนสเตอร์เล็กเพื่อฟื้นพลัง ก็นับว่าดีมากแล้ว