รุ่งเช้า
แสงแดดแผดเผาส่องผ่านหน้าต่างมุ้งลวด ตกกระทบบนเสื่อเย็นจนแผ่นหลังแทบไหม้
“ซี๊ด~”
หยุนชวนถูกความร้อนลวกจนสูดปาก รีบลืมตาพรวด
เฮ้ เดาสิว่าเป็นยังไง?
ตื่นแล้ว!
แปะ
เขาปิดพัดลม ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ สิ่งแรกที่ทำตอนนั่งลงคือหยิบมือถือมาตรวจยอดเงิน
เงิน 800,000 หยวน นอนอยู่นิ่ง ๆ ในบัญชี
“ในที่สุดก็เข้าแล้ว!”
หยุนชวนกำหมัดอย่างตื่นเต้น
เงิน 800,000 หยวนก้อนนี้คือกุญแจที่จะพลิกชะตาชีวิตของเขา
เขาเต็มไปด้วยความหวังต่ออนาคต รีบติดต่อผู้จัดการลูกค้าของธนาคารให้จัดการเงินทุน แล้วทยอยเข้าซื้อตามพอร์ตหุ้นที่วางแผนศึกษาไว้
จากเงิน 800,000 หยวน เขาเหลือไว้เพียง 5,000 หยวนเผื่อฉุกเฉิน
ต่อจากนี้ก็ถึงตาของตลาดหุ้นจีนแล้ว ที่จะได้เป็นประจักษ์พยานต่อพลังซึ่งสั่งสมมานานนับหมื่นปี
เมื่อวันประกาศผลสอบเกาเข่าใกล้เข้ามา พอร์ตหุ้นก็เริ่มออกฤทธิ์
หุ้นที่มีแนวโน้มดีที่สุดอย่างบริษัทเทคโนโลยีฟางหลี่ ถูกหยุนชวนคาดการณ์ไว้อย่างแม่นยำว่าจะมีทุนรัฐเข้าซื้อหุ้น
ราคาพุ่งชนเพดานติดต่อกันสามวัน
บริษัทเทคโนโลยีฟางหลี่จดทะเบียนอยู่ในตลาดหลักทรัพย์นวัตกรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ราคาหุ้นขึ้นชนเพดานได้วันละ 20%
ลงทุน 100,000 หยวน หุ้นขึ้นชนเพดานสามวัน ได้ผลตอบแทนสูงถึง 72.8%
พูดอีกอย่างคือ แค่หุ้นตัวนี้ตัวเดียวก็ทำให้หยุนชวนได้เงิน 72,800 หยวนภายในสามวัน
เขารู้ว่าตลาดเพิ่งเริ่มคึกคัก
ราคาหุ้นยังประคองตัวได้อีกพักหนึ่ง
เขาจึงตัดสินใจเพิ่มเงินลงทุนทันที
เมื่อพิจารณาจากแนวโน้มการขึ้นของหุ้นที่เหลือ ภายใต้อิทธิพลของหลักดอกเบี้ยทบต้น ต่อจากนี้ความเร็วในการทำเงินมีแต่จะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
คิดว่าจะโตเป็น 100 เท่ายังอนุรักษนิยมเกินไป
เอาสัก 100 ล้านหยวนแล้วกัน
ก่อนเปิดเทอม น่าจะทำเงินได้สัก 100 ล้านหยวน
แบบนี้ถึงจะสมกับความเท่ของหยุนชวน
ถึงอย่างไรเขาก็เกิดมาพร้อมลูกมารสองเม็ด
แต่ในตอนที่หยุนชวนกำลังโกยเงินจากตลาดหุ้นจีน กระแสพูดถึงเขาบนโต่วอินกลับเปลี่ยนทิศ
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอิจฉา หรือแค่ทนเห็นคนอื่นได้ดีไม่ได้กันแน่ มีคนขุดข้อมูลส่วนตัวของหยุนชวนมาเปิดเผยบนอินเทอร์เน็ต
“หยุนชวนไม่ใช่อัจฉริยะสักหน่อย!”
“ตอนเรียนเขาก็แค่เด็กเรียนห่วยคนหนึ่ง”
“คะแนนคณิตศาสตร์ได้สามสิบสี่สิบคะแนนมาตลอด แล้วได้แชมป์มาได้ยังไง ใครจะไปรู้”
……
พอมีคนเริ่มพูดแบบนี้ กระแสก็ปะทุขึ้นอย่างรวดเร็ว
รัศมีอัจฉริยะจางหาย ทฤษฎีสมคบคิดเริ่มผุดขึ้นมา
ชาวเน็ตพากันเข้ามามุง
“ทุกปีพอถึงฤดูสอบเกาเข่า ก็ต้องมีเด็กอัจฉริยะโผล่มาสักกลุ่ม”
“ลูกคนใหญ่คนโตสอบตก เลยใช้ทางลัดเข้ามหาวิทยาลัยสินะ”
“นึกว่าเป็นคนเก่งจากครอบครัวยากจน ที่แท้ก็เป็นอีกครั้งที่ผู้มีอำนาจทำตามใจตัวเองนิดหน่อย”
“มีเงื่อนงำแน่ ๆ”
“ไม่ก็เข้าสอบแทน ไม่ก็ปลอมผลสอบ”
“มิจฉาชีพ!”
“ที่แท้ก็เด็กเรียนห่วยนี่เอง!”
“หุ่นเชิดที่ทุนใหญ่ปั้นขึ้นมา”
“เข้าใจผิดแล้วมั้ง มีคนใส่ร้ายเขา”
“เรื่องนี้นายไม่เข้าใจหรอก พรสวรรค์ทางคณิตศาสตร์ไม่มีทางฝึกทีหลังได้ เป็นมาตั้งแต่เกิด ปิดยังไงก็ไม่มิด
ผลการเรียนปกติแย่ ก็แปลว่าไม่มีทางเป็นอัจฉริยะคณิตศาสตร์!”
“จริงไม่จริง ดูผลสอบเกาเข่าของเขาก็รู้แล้ว
อีกไม่กี่วันก็ประกาศผลแล้วนี่”
“ใช่ เกาเข่าปลอมผลไม่ได้หรอก”
“รอดูหยุนชวนพังตอนสอบเกาเข่าเลย มีเรื่องสนุกให้ดูแน่”
……
ตอนแรกหยุนชวนไม่อยากสนใจกระแสพวกนี้
ไม่เห็นหรือว่าเรื่องของกาจื่อเป็นยังไง?
เรื่องบนอินเทอร์เน็ตคาดเดายาก
ตราบใดที่ไม่กระทบการหาเงิน จะปล่อยให้พวกเกรียนคีย์บอร์ดพูดอะไรก็พูดไป
อีกอย่าง เขาคุยกับทางโต่วอินไว้แล้ว
ทางการยอมรับผลการแข่งขันของเขา ทั้งยังโพสต์ชี้แจงแทนด้วย
แต่ผลที่ได้กลับไม่ดีเท่าไร
กู้กระแสกลับมาไม่ได้
พูดไปก็ไร้ประโยชน์ ผลสอบเกาเข่าจะตบหน้าพวกเกรียนคีย์บอร์ดเอง
แต่พอลูกค้าที่แวะซื้อผลไม้จากร้านผลไม้ยังถามแม่ของเขาถึงเรื่องนี้ หยุนชวนก็ทนอยู่เฉยไม่ได้แล้ว
จะรุมด่าเขาก็ได้ ใจเขาแข็งแกร่ง ไม่ได้รับผลกระทบหรอก
แต่ถ้าลามไปถึงครอบครัว ไม่ได้เด็ดขาด!
นี่คือเส้นแบ่ง!
บ้านตระกูลหยุน
“พวกนั้นไปถึงร้านเลยเหรอ?” ตะเกียบที่หยุนชวนกำลังคีบข้าวชะงัก เขาถามเสียงอู้อี้
“ใช่น่ะสิ วันนี้มีอย่างน้อย 8 คนมาถามแม่ พูดจาเหน็บแนมกันทั้งต่อหน้าและลับหลัง” อู๋อวี้เหมยถือชามข้าว สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล พูดจบยังไม่ลืมเสริมว่า “สุดท้ายก็ไม่ซื้อผลไม้สักลูก”
แบบนี้ได้ที่ไหนกัน?
ไปรบกวนเขาทำมาหากินถึงร้านผลไม้ แล้วยังไม่ซื้อผลไม้อีก
เกินไปแล้ว!
หยุนชวนครุ่นคิดครู่หนึ่งก็นึกวิธีออก เขาปลอบแม่ว่า “วางใจเถอะ เรื่องนี้ผมจัดการเอง”
กินข้าวเสร็จ เขาก็มุ่งหน้าไปยังร้านอินเทอร์เน็ตที่ดีที่สุดในเมืองทันที
ร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่จิงอวี๋
เขาเปิดห้องส่วนตัวที่แพงที่สุด
ห้องกว้างขวางและทำความสะอาดไว้อย่างดี
ที่สำคัญคือไม่มีกลิ่นบุหรี่
สเปกเครื่องก็ใช้ได้
i7+RTX4080 จอภาพขนาด 27 นิ้ว
ราคาไม่ถูก ชั่วโมงละ 16 หยวน
ในเมืองลู่หลินซึ่งเป็นเมืองระดับสี่ นี่เรียกได้ว่าเป็นที่สุดแล้ว
หยุนชวนไม่มีเวลามาสนใจเรื่องพวกนี้ เขารีบสวมหูฟัง แล้วใช้สำลีชุบแอลกอฮอล์เช็ดคีย์บอร์ดกับเมาส์จนทั่ว
จากนั้นก็เปิดโต่วอินด้วยใจฮึกเหิมเต็มเปี่ยม
เริ่มถ่ายทอดสด
ชื่อห้อง: หยุนชวนแชมป์คณิตศาสตร์โต่วอิน ยินดีให้จับผิด พร้อมสู้จนถึงที่สุด!
เรียบง่ายตรงไปตรงมา แฝงความท้าทายเต็มที่
หยุนชวนนั่งไขว่ห้างบนโซฟา กอดอก รอให้คนมาท้าประลอง
เมื่ออยู่ต่อหน้าฝีมือที่เหนือชั้น ข่าวลือทั้งหมดก็จะพังทลายไปเอง
ถ้านายไม่เรียนคณิตศาสตร์ พอเห็นฉันก็เหมือนกบในกะลาเงยหน้ามองจันทร์ แต่ถ้านายเรียนคณิตศาสตร์ พอเห็นฉันก็เหมือนมดตัวจ้อยแหงนมองฟ้า
ถึงอย่างไรก็เป็นบัญชีใหม่ ยอดเข้าถึงเลยต่ำมาก
มีคนที่ไม่รู้เรื่องเข้ามาสองสามคน แล้วก็ออกไปทันที
เวลาผ่านไปทีละวินาที ในที่สุดก็มีคนที่รู้เรื่องทยอยเข้ามา
บนหน้าจอมีข้อความลอยขึ้นมาประปราย
“ชื่อห้องหยิ่งใช้ได้เลยนะ”
“เรียกยอดเข้าชมหรือเปล่า แชมป์ตัวจริงมาไลฟ์ที่นี่เนี่ยนะ?”
“ฉันเคยเห็นรูปแล้ว ตัวจริงแหละ”
“หยุนชวนที่โกงชนะการแข่งขันคณิตศาสตร์โลกโต่วอินน่ะเหรอ?”
“โห ตัวจริงด้วยแฮะ”
หยุนชวนเห็นข้อความบนหน้าจอ ก็เริ่มกระปรี้กระเปร่าขึ้นมานิดหน่อย
“ผมคือหยุนชวน แชมป์การแข่งขันคณิตศาสตร์โลกโต่วอิน
ทองแท้ไม่กลัวไฟ ยินดีให้รุ่นพี่ในแวดวงวิชาการมาท้าประลอง!!!”
พอได้ยินเขาพูดแบบนี้ คนที่ดูไลฟ์ก็เริ่มคึกคัก
“ดีมาก มีพลัง!”
“เห็นแก่ที่กล้าออกมารับคำท้า กดไลก์ให้เลย”
“พูดแบบนี้แล้ว ฉันคงตาสว่างเลยล่ะ”
“ใครมีโจทย์โหด ๆ เอามาทดสอบเขาหน่อย”
“ฉันเอง กำหนดให้สมการตัวแปรเดียว (m-2)x^{|m|-1} + 3 = 0 เป็นสมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว จงหาค่า m และแก้สมการเพื่อหาค่า x”
หยุนชวนกวาดตามองความคิดเห็น สีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย แถมยังเกือบหลุดหัวเราะ
เอาโจทย์นี้มาทดสอบเขา ก็เหมือนถามนักศึกษาว่า 1 บวก 1 เท่ากับเท่าไร
ไม่ยากเลย แถมยังเหมือนดูถูกกันด้วยซ้ำ
“m = 2 หรือ m = -2 สมการคือ -4x + 3 = 0 แก้ได้ x = 3/4
ออกโจทย์แบบนี้มา นายดูถูกฉันแค่ไหนเนี่ย?”
คนดูในห้องไลฟ์ต่างพากันเห็นด้วย
“ข้างบนอย่ามาป่วน”
“สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว เด็กมัธยมคนไหนก็ทำได้”
“เพิ่มระดับความยากให้หมอนี่หน่อย ดูมันอวดดีเข้าสิ”
“อย่าเพิ่งโวยวาย ฉันจัดการเอง ฟังก์ชันวิเคราะห์จริงน่ะ รู้จักทฤษฎีบทลูซินไหม?
จงกล่าวและพิสูจน์ว่า บนเซต E ที่มีเมเชอร์จำกัด ฟังก์ชันที่วัดได้ f ทุกฟังก์ชัน สามารถถูกประมาณด้วยฟังก์ชันต่อเนื่องได้เกือบทุกจุดหรือไม่?
ถ้าได้ จงสรุปแนวคิดในการพิสูจน์
ถ้าไม่ได้ จงยกตัวอย่างโต้แย้ง”
ฟังก์ชันวิเคราะห์จริง เป็นเนื้อหาระดับปริญญาตรี
หยุนชวนลืมตาขึ้นเล็กน้อย แล้วตอบโดยแทบไม่ต้องคิด
“คำตอบคือได้ ตามทฤษฎีบทลูซิน สำหรับทุกค่า k จะมีเซตปิด F_k ซึ่งทำให้ m(E\F_k) ＜ 1/k และ f ต่อเนื่องบน F_k...
…ดังนั้น จะมีลำดับฟังก์ชันต่อเนื่อง ซึ่งก็คือฟังก์ชัน g_k ที่จำกัดอยู่บนเซตนั้น ลู่เข้าสู่ f เกือบทุกจุด
เท่านี้ก็เป็นการอธิบายเรื่อง ‘การประมาณเกือบทุกจุด’ ครบแล้ว
หัวใจสำคัญคือทฤษฎีบทลูซินรับประกันความต่อเนื่องเฉพาะที่
ส่วนทฤษฎีบททีตเซช่วยต่อขยายให้ครอบคลุมทั้งหมด
ไม่มีตัวอย่างโต้แย้ง
เพราะตัวทฤษฎีบทเป็นจริงอยู่แล้ว
รายละเอียดการสร้างฟังก์ชันต่อขยาย เดี๋ยวผมจะเขียนแล้วโพสต์ไว้ในหน้าโปรไฟล์ส่วนตัว อยากดูก็ไปหาอ่านเอง คนต่อไป”
พูดจบ หยุนชวนก็ดื่มน้ำแร่ไปอึกหนึ่ง ก่อนยิ้มให้กล้อง
รอยยิ้มหายไปในพริบตา
แต่คำสองคำกลับประทับชัดลงในใจของคนดูทุกคน
แค่นี้เองเหรอ?
ทำไมถนนถึงเรียบขนาดนั้น?
ไม่มีเศษหินเลย (ไม่มีฝีมือเลย) นี่นา!