ทั้งสองคนกินเสร็จอย่างรวดเร็ว
ก่อนจะกลับ เจียงสื่อหยูอยากจะจ่ายเงิน แต่ถูกหวงเจิ้นกั๋วยกมือห้ามไว้
บอกว่าคราวนี้ยังไงก็ต้องให้เขาเป็นคนเลี้ยง เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เจียงสื่อหยูพาผู้หญิงมาด้วย
เจียงสื่อหยูก็จนปัญญาจริงๆ
พอเดินออกจากหมู่บ้าน เจียงสื่อหยูไม่ได้ออกเดินทางตรงๆ แต่พาเสินถิงหลานเดินเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ตเครือใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆ
เสินถิงหลานมองเขาด้วยความงุนงง: "พาฉันมาซูเปอร์มาร์เก็ตทำไม?"
"ในเมื่อวันนี้ฉันอยู่ในฐานะแฟนหนุ่ม ฉันจะไปพบผู้ใหญ่ทั้งที่มือเปล่าได้ยังไง? มันดูไม่รู้จักกาลเทศะเกินไปแล้ว"
เสินถิงหลานได้ยินคำว่า "พบผู้ใหญ่" ที่เขาพูด ทำมุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ยิ้มเบาๆ
"ได้ คิดได้รอบคอบดี ยังถือว่าผ่านมาตรฐาน"
"งั้นคุณครูเสินช่วยประเมินหน่อย ดูจากความสำนึกแบบนี้ ผมจะเลื่อนจากแฟนหนุ่มสองดาวเป็นสามดาวได้ไหม?"
เสินถิงหลานชำเลืองมองเขาอย่างมีเลศนัย: "ดูพฤติกรรมวันนี้ของนายไปก่อนสิ~"
พูดจบ เธอก็เอามือไขว้หลัง เดินอย่างเบาสบายเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ต
เจียงสื่อหยูก้มหน้าลงยิ้ม แล้วเข็นรถเข็นเดินตามไปอย่างรวดเร็ว
พอเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ต เสินถิงหลานคิดว่าเจียงสื่อหยูจะไปโซนขนมขบเคี้ยวซื้อลูกอมกับขนมปังกรอบ หรือไม่ก็ไปโซนของเล่นซื้อตุ๊กตา
แต่ไม่ใช่เลย ชายคนนี้เดินผ่านทุกโซนที่เต็มไปด้วยของน่ารักๆ ตรงดิ่งไปยังสุดทาง—โซนเครื่องเขียนและหนังสือแบบฝึกหัด!
"วืด วืด วืด—"
"ชุดข้อสอบหวงกัง" ตั้งแต่ชั้นประถมปีที่หนึ่งถึงปีที่หก มาสิบชุด!