ยี่สิบนาทีต่อมา รถสองคันจอดอยู่ที่ลานจอดรถใต้ดินของซูเปอร์มาร์เก็ตสดขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง
ทุกคนขึ้นลิฟต์มาที่ทางเข้าซูเปอร์มาร์เก็ต กล้องถ่ายวิดีโอของทีมงานรายการตั้งไว้เรียบร้อยแล้ว
ผู้กำกับใหญ่หวังเจิ้นอวี้ถือโทรโข่งสุดเอกลักษณ์ของเขา เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเต็มหน้า
"แขกรับเชิญทุกท่าน สวัสดีตอนเย็นครับ!"
"คืนนี้ทุกคนอยากกินหม้อไฟใช่ไหม ไม่มีปัญหา!"
"ค่าวัตถุดิบอาหารมื้อเย็นคืนนี้ ทีมงานรายการเป็นคนจ่ายให้!"
พูดจบ เฉินหรานก็กระโดดขึ้นเป็นคนแรก ยกมือทั้งสองข้างสูง พร้อมส่งเสียงร้องอย่างตื่นเต้น:
"เฮ้ย! พี่หวังสุดยอด! ทีมงานรายการทำตัวเป็นคนเสียที! คืนนี้ฉันจะกินจนทีมงานรายการเจ๊ง!"
เจียงลี่ก็ส่งเสียงเชียร์ตาม: "พี่หวังสุดยอด! วันนี้ต้องจัดการวากิวซาชิมิให้ได้!"
เจียงสื่อหยูที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พูดเสริมเสียงเรียบ ๆ:
"อย่าดีใจเร็วไปนัก ทีมงานรายการไม่ได้ใจดีขนาดนั้นหรอก"
นิสัยของหวังเจิ้นอวี้ที่ทั้งเจ้าเล่ห์และเพียบพร้อมไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม จะยอมจ่ายให้ฟ ๆ ได้ยังไง?
ต้องมีหลุมพรางแน่นอน!
ไม่ผิดคาด หวังเจิ้นอวี้ยิ้มกว้างยิ่งขึ้น จนแฝงความเจ้าเล่ห์ออกมา:
"คุณเจียงช่างเฉียบแหลม ใช่แล้ว!"
"ทีมงานรายการยอมจ่ายให้ก็ต่อเมื่อแขกรับเชิญทุกคนต้องเล่นเกมในซูเปอร์มาร์เก็ต"
หวังเจิ้นอวี้กระแอมเล็กน้อย แล้วประกาศเสียงดัง: "ชื่อเกมคือ — ซูเปอร์มาร์เก็ตแมตช์เด็ด!"