เจียงสื่อหยูเพิ่งจะยื่นมือไปเอียงชามบะหมี่สองชาม เสินถิงหลานก็คว้าไปก่อนเขาหนึ่งก้าวแล้ว
"ร้อนนะ ให้ฉันยกเองเถอะ" เจียงสื่อหยูเผลอเอ่ยเตือนออกไปโดยไม่ทันคิด
แต่เสินถิงหลานกลับหยิบถุงมือกันความร้อนในครัวขึ้นมาสวม แล้วยกบะหมี่สองชามลงถาดอย่างคล่องแคล่ว
"พ่อครัวใหญ่รับหน้าที่ทำอาหาร ส่วนลูกน้องตัวน้อยรับหน้าที่เสิร์ฟ แบ่งงานกันชัดเจน"
เจียงสื่อหยูถูกคำพูดของเธอตีจนอึ้งไปชั่วขณะ
มองเงาหลังของเธอที่ยกถาดเดินไปโต๊ะอาหารอย่างมั่นคง เขาทำได้แค่ส่ายหัวอย่างจนใจ แล้วหยิบตะเกียบเดินตามไปอย่างรวดเร็ว
ทั้งคู่วางชามบะหมี่ลงบนโต๊ะแล้วดึงเก้าอี้มานั่งตรงข้ามกัน
เพิ่งจะนั่งลงได้ไม่นาน ออดหน้าประตูก็ดังขึ้น
ของสั่งเดลิเวอรีมาส่งแล้ว!
เจียงลี่รีบวิ่งลงไปเปิดประตูรับของ แล้วลากแขนเฉินหรานขึ้นบันไดไปชั้นบนทันที
เดินมาถึงหัวบันได เธอยังหันกลับมาส่งสายตาปริบๆ ใส่คนที่นั่งอยู่โต๊ะอาหารอย่างจงใจ
"เรากินข้างบนนะ ไม่กวนพวกนายแล้ว~ สองคนกินช้าๆ นะ"
พูดจบก็วิ่งหายไปปลิว
เจียงสื่อหยูมองเงาหลังสองคนที่วิ่งหนีไปอย่างกับหนูเจอแมว รู้สึกสงสัยอย่างยิ่งว่าสองคนนั้นแอบแอบดูเขากับเสินถิงหลานมาตลอด
ห้องอาหารกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง
เสินถิงหลานหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบเส้นบะหมี่คำหนึ่งส่งเข้าปาก