เจียงสื่อหยูหันกลับมา เอื้อมมือหยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบเล็กน้อย
เสินถิงหลานก็รีบก้มหน้าลงทันที หยิบตะเกียบของตัวเองขึ้นมาแล้วตั้งใจกินอย่างอื่นต่อ
ภายนอกเธอดูสงบนิ่ง แต่เสียงหัวใจกลับเต้นระส่ำระสายไปหมด
เนื้อกุ้งหวานฉ่ำแน่น น้ำจิ้มชูรสชาติที่สุดของทะเลออกมา
แต่... ดูเหมือนจะไม่อร่อยเท่าตัวที่เจียงสื่อหยูปอกให้เลย.......
ความคิดนี้ผุดขึ้นมา เธอเองก็ตกใจจนหยุดเคี้ยว
เธอยังแยกไม่ออกว่าที่ตัวเองกำลังหวนคิดถึงคือน้ำจิ้มที่พอดีคำ หรือเป็นกุ้งตัวนั้นที่เจียงสื่อหยูปอกแล้วยื่นส่งให้.......
เจียงสื่อหยูเห็นเธอนิ่งมองจานอยู่ คิดว่ากุ้งไม่อร่อยถูกปาก เลยถามขึ้น "ไม่ชอบอาหารทะเลเหรอ?"
เสินถิงหลานส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว "ไม่ใช่ อร่อยมาก เพียงแต่ฉันไม่ค่อยถนัดปอก......."
เจียงสื่อหยูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง
เขาไม่พูดอะไร แค่เงียบ ๆ ล้างมือใหม่ แล้วปอกกุ้งที่เหลือในจานออกมาทีละตัวจนหมด