สองคนผลักประตูบ้านพักหัวใจเข้าไป ข้างในกลับคึกคักไปหมดแล้ว
ในห้องนั่งเล่นนั้นไม่ค่อยมีใครมาครบแบบนี้บ่อยนัก
เจียงสื่อหยูหยิบรองเท้าแตะรูปกระต่ายน้อยสีชมพูที่สะอาดออกจากตู้รองเท้า ก้มวางไว้ข้างเท้าของเสินถิงหลาน
จากนั้นค่อยเปลี่ยนรองเท้าแตะของตัวเอง
ตอนนั้นเอง เจียงลี่ที่เหมือนเด็กสมาธิสั้นก็ตบขาตัวเองดังปัง:
"เหล่าคนทั้งหลาย!"
"ในเมื่อเชฟใหญ่และลูกน้องตัวน้อยของเรากลับมาแล้ว ถึงเวลาประชุมใหญ่เรื่องมื้อเย็นอันศักดิ์สิทธิ์!"
"คืนนี้จะกินอะไรดีล่ะ?"
เจียงสื่อหยูและเสินถิงหลานเปลี่ยนรองเท้าแตะเสร็จก็ลงมานั่งด้วยกันบนโซฟา
เมื่อวานเจียงสื่อหยูเพิ่งเจอเรื่องใหญ่เรื่อง 'ตัวตนลับของตะเกียงเขียวหลุด' มาหมาด ๆ!
เซลล์ประสาทตายไปเป็นกอบเป็นกำ ตอนนี้อยากเป็นปลาเค็มเงียบ ๆ สักตัว~
"ขอบอกไว้ก่อนนะ คืนนี้เชฟใหญ่ไม่ทำอาหาร พวกแกเอาตัวรอดกันเอาเองเถอะ"
"รู้ว่าท่านลำบาก!"
เจียงลี่ยิ้มแหย ๆ แล้วยกมือขวาขึ้นอย่างกะทันหัน
"ฉันเสนอ! คืนนี้เรากินหมูกระทะกัน! ไม่มีอะไรที่หมูกระทะหนึ่งหม้อแก้ไม่ได้ ถ้าแก้อันไม่ได้ ก็เพิ่มผ้าขี้ริ้วสองจาน!"